“ลี่ลี่ ลูก ทำไมลูกเป็นแบบนี้…..”ซื่อย่าเชียนตัวสั่นน้อยๆ ฉินเฉาอยากจะเข้าไปพยุงแขนเธอ แต่ก็ถูกหยุดไว้ด้วยสายตาโมโห“นาย นายเอายาอะไรให้ลูกฉันกิน?”“คุณป้า ผมว่าคุณใจเย็นๆ ก่อนนะ”ฉินเฉาถอนหายใจ พูดขึ้นว่า “ที่จริงแล้ว ผมและลี่ลี่รู้จักกันได้ไม่นาน ถ้าคุณคัดค้านจริงๆ ผมสัญญาว่าจะไปจากลี่ลี่เอง”สถานการณ์ของหยางลี่และฟางเหวินนั้นต่างกัน ฉินเฉาต้องช่วยฟางเหวินกำจัดครอบครัวของเธอ แต่กับหยางลี่ แม่ของเธอเป็นคนดีถ้าไม่ใช่ว่าเขาและหยางลี่รวมหัวกันหลอกเธอ เธอคงจะเป็นแม่ที่เข้าใจลูกได้ดีกว่านี้ดังนั้น เรื่องนี้เป็นความผิดของเขา ตัวเขาต้องรับผิดชอบ“คุณลุง!”หยางลี่ที่อยู่ใกล้ๆ พลันหน้าซีดขาว“จริงเหรอ?” ซื่อย่าเชียนเหมือนไม่เชื่อ“ครับ ผมให้สัญญา”ฉินเฉาพยักหน้าความสัมพันธ์ระหว่างเขาและหยางลี่ไม่ควรมีอยู่“คุณลุง ทำไมคุณเป็นแบบนี้…..”หยางลี่ที่อยู่ใกล้ๆ น˺าตาไหล“คุณป้า ที่จริงแล้วผมมีแฟนอยู่แล้ว”ฉินเฉารู้ว่าบางสิ่งไม่ควรปกปิดต่อไป การบอกออกไปจะเป็นการดีต่อทุกคน“ที่นายบอกว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันครบรอบหนึ่งปีน่ะเหรอ?”ซื่อย่าเชียนเข้าใจเรื่องนี้อย่างคลุมเครือที่จริงแล้ว เรื่องทั้งหมดนี้เป็นความคาดหวังของลูกสาวเธอ ยามหนุ่มคนนี้มีแฟนอยู่แล้ว แต่ลูกสาวของเธออยากจะเข้าไปเป็นมือที่สาม“คุณลุง ฉันไม่สน…..”หยางลี่ดึงแขนฉินเฉาไว้ น˺าตาไหลอาบหน้าขณะที่พูด“หยางลี่”ฉินเฉาหันไปหาเธอ มือทั้งสองข้างวางลงที่ไหล่ของหยางลี่
