“ฉัน แค่กๆ …..”ฉินเฉาเห็นท่าทางหยางลี่ที่ไม่คิดจะก่อเรื่อง ก็อดเอามือถูจมูกด้วยความละอายไม่ได้“แล้วคุณลุงจะดื่มชามั้ย?”“อืม ดื่มสิ…..”ฉินเฉารู้สึกว่าทุกครั้งที่คุยกับเด็กคนนี้ ตัวเองมักจะเป็นฝ่ายถูกจูงจมูกอยู่ตลอด“งั้นคุณลุงรอเดี๋ยว ฉันจะไปชงชามาให้”หยางลี่ยิ้มให้ฉินเฉา วิ่งเข้าไปในครัว ยังไม่วายหันมาล้อฉินเฉาคำหนึ่ง“ดื่มชาในตอนค˹า ยิ่งทำให้ลุกชูชัน…..”“…..”ฉินเฉาพูดไม่ออก นั่งนิ่งอยู่บนโซฟา รู้สึกว่าร่างกายไม่ค่อยสบายไม่นาน หยางลี่ก็เดินมาพร้อมกับมือที่ถือถาดเหมือนกับครั้งก่อน เธอมาพร้อมกับชาและเค้กซึ่งเป็นขนมหวาน“คุณลุง แม่ยังมีจานอีกหลายใบต้องล้างทำความสะอาด…..”หยางลี่พูดจบก็นั่งลงข้างฉินเฉา มือของเธอก็โอบเอวฉินเฉาไว้ เอาหน้าแนบกับหูของเขา“เธอคิดจะทำอะไร…..”ฉินเฉากังวลเล็กน้อย“คุณลุงคนเลว… ฉันจะยอมทำตามคำขอของคุณก็ได้…..”หยางลี่พูดอย่างน่ารัก “แต่ว่าต้องไปทำในห้องนอนนะ…. ทำบนโซฟามันอันตราย เดี๋ยวแม่มาเห็น”“เชี่ย ในหัวเธอกำลังคิดอะไรอยู่!”ฉินเฉาอยากจะร้องออกมาดังๆ“แน่นอน ก็ต้องคิดเรื่องของคุณลุงน่ะสิ”หยางลี่พูดจบก็เอามือเชยคางฉินเฉาขึ้น “คุณลุง สารภาพมาซะดีๆคุณกับแม่คุยอะไรกัน?”“จะมีอะไรถ้าไม่ใช่เรื่องของเธอ”ฉินเฉาอยากจะสูบบุหรี่ แต่นี่เป็นในบ้านที่ผู้หญิงสองคนอาศัยอยู่เขารู้สึกละอายเล็กน้อย ทำได้เพียงเอามือถูจมูก แล้วพูดว่า “แม่ของเธอเป็นห่วงเรื่องเธอมีแฟนแล้วไม่บอก”“ฉันไม่ได้มี
