แฟนสักหน่อย”หยางลี่พูด พร้อมกับยกขาขึ้นมาวางไว้บนตักฉินเฉา “ผู้อื่นมีแค่หวานใจที่ต้องเก็บเป็นความลับอย่างคุณลุงแค่นั้นเอง”“อย่ามาพูดเหลวไหล”ฉินเฉาปัดขาหยางลี่ลง “แม่ของเธอเป็นห่วงเธอมาก เธออยากจะส่งเธอไปที่โรงพยาบาลในเมืองหลวง เธออยากจะไปเมืองหลวงมั้ย?”“ฉันจะไปเมืองหลวงทำอะไร!”แล้วก็จริง หยางลี่ปฏิเสธทันที “ที่นั่นฉันไม่รู้จักใครสักคน คุณลุงก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น! ฉันไม่ไป!”“ฉันก็บอกแม่เธออย่างนั้น แม่ของเธอก็เก็บไปคิดดู”ฉินเฉาพูด “เธอต้องคุยเรื่องนี้กับแม่ให้ดี บอกเธอไปว่าเธอต้องการอะไร แม่เธอจะต้องเข้าใจแน่ๆ”“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว!”หยางลี่เชิดคางน้อยๆ ของเธอขึ้น แล้วพูดว่า “คุณไม่เห็นเหรอ ว่านั่นแม่ใคร!”“ใช่ ใช่ พี่สาวหยางลี่ยิ่งใหญ่ที่สุด!”ฉินเฉาประสานมือคำนับอยู่ตรงหน้าอก“ฮิฮิ ถึงฉันร้ายกาจก็ไม่เท่าคุณลุงหรอก”หยางลี่พูดจบก็โน้มตัวไปซบกับฉินเฉาขณะเดียวกัน มือที่ซุกซนของเธอก็ลูบตรงไปที่เข็มขัดของฉินเฉา“อย่าทำตัววุ่นวายสิ!”ฉินเฉาพูดเสียงเบา ตะโกนออกมาอย่างชัดเจน “เธอบ้าไปแล้วเหรอ! คิดจะทำอะไร เดี๋ยวแม่เธอก็เห็นหรอก!”“ก็ได้ๆ”หยางลี่โบกมือ พูดด้วยรอยยิ้ม “แม่ของฉันเป็นคนราศีกันย์ เธอเป็นคนเจ้าระเบียบมาก ถ้าไม่ได้ล้างจนสะอาดเอี่ยม เธอไม่ออกมาง่ายๆ หรอก!”หลังจากพูดจบ ขาของหยางลี่ก็พาดบนตักฉินเฉา เอามือโอบคอเขา ส่งท่าทางยั่วยวนให้กับคุณลุงของเธอ“คุณลุง คุณว่าฉันไม่มีตาหรือเปล่า ทำไมถึงได้
