“ไม่มีเหรอ?”ซื่อย่าเชียนเหมือนไม่เชื่อ “ไม่น่าเป็นไปได้ ฉันคิดว่าเดี๋ยวนี้เธอไม่ค่อยปกติเหมือนทุกที”“พี่สาวเชียน ลี่ลี่เด็กคนนี้มีเพื่อนมากมาย เพื่อนผู้ชายก็มีหลายคน” ฉินเฉานึกไปถึงครั้งก่อนที่ไปงานวันเกิดหานปิง จากนั้นก็พูดว่า“แต่ว่าคนพิเศษเหมือนจะไม่มี พี่สาวเชียน ไม่ใช่ว่าคุณคิดมากเกินไปเหรอ?”“ไม่นะ”ซื่อย่าเชียนโบกมือ “คนที่รู้เรื่องลูกสาวดีที่สุดคือแม่ของเธอ แม้ว่าลี่ลี่จะไม่พูด แต่การแสดงออกของเธอก็เป็นการแสดงออกที่บอกว่าเธอกำลังมีคนรัก”ซื่อย่าเชียนเคาะแก้วไวน์เบาๆ แล้วพูดว่า “ที่จริงแล้วหลังจากที่พ่อเธอเสียไป เด็กคนนี้ก็ยิ้มน้อยมาก แต่ว่าหลังจากถูกส่งออกไปทำงานนอกโรงเรียนครั้งก่อน เธอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ฉันเป็นผู้หญิง ฉันรู้ว่าการที่มีใครคนหนึ่งอยู่ในหัวใจมันเป็นยังไง เธอมักจะเกาะหน้าต่างพลางมองออกไปข้างนอกพร้อมกับหัวเราะอยู่เป็นประจำ มันจะต้องมีอะไรบางอย่างแน่นอน”เมื่อซื่อย่าเชียนพูดจบ ฉินเฉาก็ตกใจงานนอกโรงเรียนครั้งก่อน ไม่ใช่ว่านั่นคืองานขนส่งตราประทับหยกจักรพรรดิหรอกเหรอหยางลี่ในตอนนั้นเป็นพยาบาลส่วนตัวของเขา“เด็กคนนี้สองปีไม่เคยซื้อเสื้อผ้าใหม่ ไม่เคยแต่งหน้า แต่ตอนนี้เธอแปลกไป เธอซื้อเสื้อผ้าใหม่ พร้อมกับแต่งหน้าแต่งตัวอยู่หน้ากระจกอยู่เป็นเวลานาน ฉันรู้ ว่าเธอจะต้องมีใครในใจแล้วอย่างแน่นอน”“เอ่อ… หรือจะให้ผมช่วยถามลี่ลี่ให้?”ฉินเฉากระจ่างแจ้งอยู่ในใจ ชายคนนั้นแน่นอนว่า