ะว่าคุณคิดว่าตัวเองนั้นไม่ผิด ร˹ารวย คิดว่าตัวเองนั้นถูกต้อง คุณคิดว่าทุกคนล้วนต้องชอบคุณ คุณจึงตีค่าลูกสาวของคุณเป็นตัวเงินใช่มั้ย?”ฉินเฉายิ้ม ยื่นมือออกมา ลูบแก้มของฟางเหวิน“แท้จริงแล้วมันผิด อย่างน้อยในสายตาของผม ฟางเหวินก็เป็นคนธรรมดา เป็นเด็กผู้หญิงทั่วไป เธออ่อนโยน เข้มแข็ง บางครั้งก็เจ้าอารมณ์ ผมอยากจะเคียงคู่กับเธอไปชั่วชีวิต แต่ไม่ใช่เพราะเงิน เงินนั้นผมหาได้ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่”ในช่วงที่เขาพูดนี้ ดวงตาของฟางเหวินก็เหมือนกับมีประกายบางอย่าง“คุณป้า คุณคิดว่าสามีภรรยาที่ยากจนล้วนมีความทุกข์อยู่ร้อยพันอย่าง นี่เป็นความคิดที่ผิดโดยสมบูรณ์ ผมอยากจะถามคุณ คุณและคุณลุง ทุกวันนี้มีชีวิตที่มีความสุขมั้ย?”“แน่นอนสิ ฉันมีความสุข!”เจียงลี่พูด “ฉันอยากได้อะไร ไป่ฉวนก็หามาให้ฉัน ฉันไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารหรือว่าเสื้อผ้า ทำไมฉันจะไม่มีความสุขล่ะ?”“อืม ถ้าคุณคิดว่านี่คือความสุข งั้นถ้าวันหนึ่งฟางกรุ๊ปเกิดล้มละลายขึ้นมา คุณไม่มีอะไรเลยในโลกนี้ คุณยังจะมีความสุขเมื่ออยู่ด้วยกันกับคุณลุงมั้ย?”“เธอพูดบ้าอะไร ทำไมฟางกรุ๊ปต้องล้มละลายด้วย”เจียงลี่โบกมือใส่ฉินเฉาอย่างดูถูก“หึหึ คุณป้า ผมก็แค่สมมติ ความสุขของคุณมีพื้นฐานอยู่บนความร˹ารวยของคุณลุง โชคดีที่ฟางเหวินนั้นต่างจากคุณ ต่อให้พวกเราต้องกินอาหารธรรมดาทุกวัน พวกเราก็ยังคงมีความสุข เพราะว่าความสุขของพวกเรา คือการที่ได้ช่วยกันในช่วงเวลาที่ยาก
