ลำบาก มีความสุขที่ได้ต่อสู้ฟันฝ่าไปด้วยกัน”“อืม ฉันเต็มใจจะฟันฝ่าไปพร้อมกับพี่ใหญ่ฉิน”ฟางเหวินพยักหน้า“เหลวไหล เหลวไหลที่สุด!”ฟางไป่ฉวนทุบจาน ทำให้เริ่มได้กลิ่นดินปืนคละคลุ้งขึ้นมา “เรื่องของตระกูลฟางของฉัน ไม่ถึงตาคนนอกอย่างแกต้องมาสั่งสอน!”“คารมของเธอช่างน่าฟังจริงๆ ไม่แปลกที่เหวินเหวินของเราจะถูกเธอหลอกด้วยคำพูดพวกนั้น”เจียงลี่พูดขึ้น “แต่ตระกูลฟางของเราไม่ต้อนรับเธอ เชิญเธอกลับไปซะ”“พ่อ แม่ ทำไมพวกคุณเป็นแบบนี้!”ฟางเหวินทนไม่ได้ คิดเพียงว่าพ่อแม่ของตนทำเกินไป“เหวินเหวิน พวกเราทำเพื่อลูก คุณฉิน เชิญคุณออกไปได้แล้ว”ในเมื่อคิดจะฉีกหน้าแล้ว เจียงลี่ก็ชี้ไปที่ประตูอย่างอวดดีทันที“ก็ได้ ผมกลับแล้ว”ฉินเฉาไม่อยากจะตกเป็นเป้าให้กับสองคนนี้ ถึงยังไงฟางเหวินก็เป็นคนกลาง ฉินเฉาไม่อยากให้เธอต้องวางตัวลำบาก“ไม่ พี่ใหญ่ฉิน ฉันอยากอยู่กับพี่”ฟางเหวินกอดฉินเฉาไว้ แล้วพูดว่า “ถ้าพี่จะไป ฉันไปด้วย”“เหวินเหวิน ลูกใจเย็นก่อน!”เจียงลี่ตะโกน“แกกล้างั้นเหรอ!”ฟางไป่ฉวนคำรามออกมา “ถ้าแกกล้าเดินออกจากประตูบ้านไปแม้แต่ก้าวเดียว แกไม่ใช่ลูกของฉัน ฟางไป่ฉวนอีกต่อไป!”“ไม่เป็นก็ไม่เป็นสิ เป็นแล้วมีอะไรดีกัน!”ฟางเหวินหันกลับไปมองพ่อของตนอย่างไม่แยแส “หนูอยากไปจากที่นี่อยู่แล้ว”“ดี ดี ดีมาก!”ฟางไป่ฉวนหอบหายใจ เอามือกุมหน้าอก สีหน้าซีดเซียว“ไป่ฉวน ไป่ฉวน อย่าใจร้อน! ป้าอู๋ รีบไปเอายามาเร็ว!”“เหวินเหวิน โรคหัวใจข
