องพ่อเธอหนักมาก เธออยู่ที่นี่ดูแลเขาเถอะ”ฉินเฉาตบมือฟางเหวินเบาๆ“ไม่!”แม้ว่าฟางเหวินจะเป็นห่วง แต่เธอยังคงพูดอย่างดื้อรั้น“เป็นเด็กดีนะ”ฉินเฉาพูดด้วยน˺าเสียงอ่อนโยน “โลกนี้ทุกคนล้วนมีพ่อแม่ ถึงยังไงเขาก็เป็นพ่อของเธอ เลี้ยงเธอมาหลายปี เธออยู่ที่นี่อย่างสบายใจเถอะแล้วสักวันฉันจะกลับมา กลับมาพาเธอไปจากที่นี่”“จริงเหรอคะ พี่ใหญ่ฉิน?”ฟางเหวินมองไปที่ฉินเฉาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง“ฉันเคยหลอกเธอเมื่อไหร่”ฉินเฉาลูบผมของเธอ “กลับไปดูพ่อของเธอเถอะ ฉันต้องไปแล้วฉันจะบอกความลับกับเธอ เย็นนี้ฉันมีนัด… ถ้ายังไม่ไปอีก มันจะสายแล้ว”“ค่ะ…..”ฟางเหวินปล่อยมือฉินเฉา “พี่ใหญ่ฉิน พี่ต้องกลับมาหาฉันนะ…..”“อืม วางใจเถอะ”ฉินเฉามองไปที่ฟางไป่ฉวนที่กินยาลงไปแล้ว อารมณ์และหัวใจเริ่มมั่นคงขึ้น จากนั้นเขาก็หมุนตัว เดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลฟางไปหลังจากออกมา เขาก็มองกลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลฟางที่อยู่ข้างหลัง จากนั้นก็ส่ายหัวออกมาคฤหาสน์ภายใต้ม่านราตรี ดูมืดครึ้ม เงียบสงบ ไม่มีชีวิตชีวาแม้แต่น้อยมันเหมือนกับเป็นคุกที่เอาไว้คุมขังนักโทษฉินเฉาดูเวลาที่มือถือ ตอนนี้ราวๆ สองทุ่มโชคดีที่ไม่สายมากยังไงก็ตาม จักรยานของเขาจอดไว้ใต้ตึกของฟางกรุ๊ป ดูเหมือนตัวเขาคงจะต้องใช้การวาร์ปเสียแล้ว โชคดีที่ที่ที่เขาไปคือหมู่บ้านชีเช่อเขาอัญเชิญแมงมุมพิษเก้าเร้นลับมารวมร่าง จากนั้นร่างของเขาก็หายไปกลางอากาศในพริบตาเมื่อปรากฏตัวอีกค
