นฉานหักหลังเขา แต่ในใจของเขานั้นทนไม่ได้เพราะว่าวันที่หยางฉานฉานจากเขาไปเป็นวันที่เขาเจ็บปวดที่สุดเรื่องนี้ ฉินเฉาไม่อาจสลัดมันทิ้งไปได้ จริงอยู่ที่เขาอาจจะไม่เกลียดหยางฉานฉาน แต่แน่นอนว่าเขาไม่มีทางยกโทษให้เธอถึงยังไงเขาก็คบกับหยางฉานฉานมาหลายปี บางครั้งเขายังอดเป็นห่วงหยางฉานฉานไม่ได้ ไม่รู้ว่าหลิงเทียนจะดีกับเธอมั้ยบางที เขาควรจะไปหาหลิวชวน บอกให้เขาหาคนไปคอยดูแลหยางฉานฉานเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ก็ทำให้เขารู้ว่า เขายังไม่ลืมหยางฉานฉานผู้ชายเป็นประเภทที่ไม่รู้จักพอจริงๆ ยิ่งไม่ได้มาครอบครอง ยิ่งคิดถึง ยิ่งอยากได้“พี่ใหญ่ฉินกำลังคิดอะไรอยู่?”เมื่อเห็นฉินเฉามีท่าทางเหม่อลอยเล็กน้อย ฟางเหวินก็ถามขึ้นมา“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่คิดถึงเรื่องเมื่อก่อนขึ้นมาน่ะ”ฉินเฉาหัวเราะ เขาสลัดเรื่องนี้ออกไปจากหัว จากนั้นก็พูดว่า“ฟางเหวิน ช่วงมหาลัยเธอมีคนรักมั้ย?”“ไม่”ฟางเหวินส่ายหัวด้วยสีหน้าหดหู่ “ฉันไม่กล้ามีความรักหรอกค่ะถ้าฉันชอบใครสักคน สุดท้ายก็ต้องแยกกันอยู่ดี ฉันไม่อยากทำให้ตัวเองเสียใจ แล้วก็ยิ่งไม่อยากทำให้คนที่ชอบเสียใจด้วย”“เธอเคยชอบใครมั้ย?”ฉินเฉายังคงถามต่อ“เคยค่ะ…..”ฟางเหวินมองมาที่ฉินเฉาแล้วพูดด้วยท่าทางกังวลเล็กน้อย “แต่เขาไม่ได้ชอบฉัน ฮิฮิ แต่ว่าเป็นอย่างนี้ก็ดี แค่ได้แอบมองเขาทุกวันฉันก็พอใจแล้ว การชอบใครสักคน ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันก็ได้”“แบบนั้นจะไปดีได้ยังไง!”ฉินเฉาแย้ง “การชอบใครสัก
