คน แน่นอนว่าต้องอยู่ด้วยกันเป็นธรรมดา!”เขาพูด “การมีชีวิตอยู่ถือว่าเป็นความทุกข์ และการที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันกับคนที่ชอบ ไม่ใช่ว่ายิ่งทุกข์หนักหรอกเหรอ”“แต่ว่านะพี่ใหญ่ฉิน ไม่ใช่เรื่องทุกเรื่องจะเป็นไปตามที่เราหวังทุกอย่าง”ฟางเหวินพูด “ไม่ว่าจะรวยหรือจนก็ไม่สำคัญ ชีวิตต้องมีความเสียใจ ความไม่สมบูรณ์พร้อม ถ้าทุกคนเอาแต่ทำตามใจตัวเอง โลกนี้จะไม่วุ่นวายเหรอ”“โลกนี้ แน่นอนว่าวุ่นวายมาก”ฉินเฉาส่ายหัว “แต่ว่าจะยังไงก็ตาม ถ้าฉันชอบใครสักคน ฉันจะต้องพยายามเพื่อให้ได้อยู่ด้วยกันกับเธอให้ได้”“ถ้าเธอไม่ได้ชอบพี่ล่ะ?”ฟางเหวินถาม“ก็ทำให้เธอชอบฉันสิ!”ฉินเฉาพูด “ฉันเชื่อว่าความจริงใจและความซื่อสัตย์จะเพียงพอที่จะทำให้เธอสนใจฉัน!”“จิตใจของมนุษย์เป็นอะไรที่ยากจะคาดเดาที่สุด” ฟางเหวินยังคงไม่เห็นด้วยกับคำพูดของฉินเฉา “ถ้าฉันชอบใครสักคน แต่ว่าเขาไม่ชอบฉัน ฉันก็จะแอบสนใจเขาเงียบๆ”“จริงเหรอ!”ฉินเฉาลูบหัวฟางเหวิน “เด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก ยังคงไม่กล้าอยู่ดี!”“ใช่ ใช่ พี่ใหญ่ฉินน่ะแหกกฎเกินไปแล้ว”จากนั้นฟางเหวินก็ถามขึ้น “แล้วพี่ใหญ่ฉินล่ะ ตอนเรียนมหาลัยมีคนรักมั้ย?”“มี”ฉินเฉาพยักหน้า “ตอนมหาลัย ฉันทุ่มทุกอย่างให้กับคนรัก หึหึ แต่สุดท้ายก็ไม่เหลืออะไร”“จริงเหรอ?”ท่าทางของฟางเหวินเหมือนไม่อยากจะเชื่อ “แล้วผู้หญิงคนนั้นตอนนี้เป็นยังไง?”“ทิ้งฉันไปแล้ว”ฉินเฉายิ้มอย่างขมขื่น “หนีตามผู้ชายอื่นไป”“ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
