ไม่คิดเลยว่าเด็กผู้หญิงเมื่อตอนนั้นจะเรียนจบและทำงานแล้ว“ฉันคิดว่า… ต่อให้สังคมจะอยุติธรรม แต่ว่าสวรรค์จะต้องยุติธรรมอย่างแน่นอน”ฟางเหวินยิ้ม “ใช่ หลายคนต่างพากันอิจฉาฉันที่มีครอบครัวที่ดีแต่ว่าแล้วยังไง ต่อให้คุณจะรวย แต่ไม่อาจมีชีวิตที่มีความสุขได้ แล้วแบบนั้นจะไปมีความหมายอะไร”“มีคนหลายคนที่เชื่อว่ารวยแล้วจะมีความสุข”ฉินเฉานึกไปถึงช่วงที่แม้แต่ข้าวยังไม่มีจะกิน “เมื่อตอนที่ท้องเธอหิว แค่ซาลาเปาลูกหนึ่งก็ถือว่าเป็นของหรูอย่างมากแล้วที่จะทำให้เธอมีความสุข”“คนรวยก็มีวิถีทางของคนรวย คนจนก็มีวิถีทางของคนจน”ฟางเหวินส่ายหัว “สิ่งสำคัญคือคุณมีชีวิตยังไงต่างหาก”“อืม เราเลิกคุยเรื่องซีเรียสพวกนี้เถอะ”ฉินเฉาโบกมือ “เดี๋ยวเราก็กลายเป็นพวกนักปรัชญาหรอก”“พี่ใหญ่ฉิน… ฉันขอถามคำถามสุดท้ายกับพี่ได้มั้ย?”ฟางเหวินหันมามองฉินเฉาเหมือนกังวล“ถามมาสิ มีอะไรพูดไม่ได้กัน”ฉินเฉายักไหล่ เหมือนไม่ใช่ปัญหา“พี่ใหญ่ฉิน….. พี่ พี่มีอาจารย์ซูอยู่แล้ว พี่ยังจะรักผู้หญิงคนอื่นอีกมั้ย?”“อ่า? เรื่องนี้…..”ฉินเฉาเอามือถูจมูก คิดว่าควรจะบอกความจริงเธอดีมั้ย แต่ต่อให้เขาโกหก ก็มีคนที่รู้เรื่องอยู่หลายคน…..“รักสิ”“ฮิฮิ…..”แต่ไม่คิดว่าฟางเหวินจะหัวเราะออกมา “จริงๆ ด้วย เหมือนกับที่หลี่ลี่พูดไว้เลย พี่ใหญ่ฉินเป็นพวกบ้ากามจริงๆ …..”“แค่กๆ …..”ฉินเฉาไอแห้งๆ ออกมา “อย่าพูดเหลวไหล ฉันออกจะรักเดียวใจเดียว!”“อย่างงั้นเหรอ?”ฟาง
