“คุณลุง…..”หานปิงคุกเข่าลงกับสนามหญ้า มองมาที่ฉินเฉาแล้วพูดขึ้นว่า“คุณลุง ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนดี และไม่คิดจะฆ่าฉัน… แต่ว่าฉันเป็นข้ารับใช้ของท่านเบลเซบับ เรื่องบางอย่างฉันก็ไม่สามารถรับผิดชอบได้เหมือนกับโรซี่ บางเรื่องเธอก็ไม่อาจแบกรับได้เช่นกัน”“โอ้?” ได้ฟังคำพูดนี้ของหานปิง ทำให้ฉินเฉารู้สึกสนใจขึ้นมา“นรกไม่ได้คิดง่ายๆ เหมือนกับคุณลุง บางที โรซี่อาจต้องทำในเรื่องที่เธอไม่อยากทำ”หานปิงยิ้มอย่างขมขื่น “ดังนั้น คุณลุง คุณอย่าได้เชื่อใจโรซี่หมดทุกอย่าง…..”“เธอไม่เข้าใจเรื่องของฉันและเธอหรอก”เมื่อฉินเฉานึกถึงโรซี่ ในใจของเขาก็มีความรู้สึกซับซ้อนอย่างมากเขาพูดไม่ได้ บางทีเขาอาจจะชอบปีศาจสาวตนนั้น บางทีเขาก็คิดว่าเธอมีความรู้สึกพิเศษให้กับเขายิ่งกว่านั้น เธอยังมักจะแอบช่วยเหลือเขาอย่างเงียบๆ อยู่เสมอก่อนหน้าอาจจะใช่ที่เธอหวังจะได้วิญญาณของเขา แต่ในช่วงหลังมานี้เหมือนว่ามันจะไม่ใช่เรื่องง่ายๆ อย่างนั้น“ฮิฮิ คุณลุงจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่คุณ”หานปิงพูด “ถึงยังไงฉันก็แค่เตือนคุณลุงเท่านั้น คุณลุงระวังตัวด้วย วิญญาณของคุณมันเย้ายวนจริงๆ มันหอมหวานและน่าดึงดูด…ในนรก ไม่ใช่แค่ฉันเท่านั้น แต่ยังมีผู้ที่แข็งแกร่งกว่าฉันอีกหลายคนที่จับจ้องมาที่คุณ… ฮิฮิ…..”ฉินเฉากำลังจะสอบถามให้แน่ชัดขึ้น แต่หานปิงที่มองมาที่เขานั้นพริบตาก็ได้หายไปไม่เหลือร่องรอยสนามฟุตบอลกลายเป็นเงียบสงบ เหมือนกับเรื่องที่เขาเ
