ิ่มคลาสแล้ว”ฉินเฉาจัดการกับอารมณ์ของตน จากนั้นก็เดินตรงไปในตึกแต่ใครจะรู้ หานปิงกลับเดินตามหลังเขามา“เธอทำอะไร?”ฉินเฉาถามอย่างแปลกใจ“ไม่ใช่ว่าคุณลุงจะไปสอนหรอกเหรอ?”หานปิงกะพริบตาให้กับฉินเฉา“แล้วเธอไม่มีเรียนเหรอ? ทำไมยังไม่กลับไปห้องตัวเองอีกล่ะ?”“วันนี้ผู้อื่นไม่มีเรียน จึงออกมาเดินดูของ แต่ตอนนี้สนใจวิชาที่คุณลุงจะสอนอย่างมาก คุณลุง ขอผู้อื่นไปเรียนวิชาของคุณลุงด้วยนะ! ถ้าเป็นอาจารย์คนอื่น ต่อให้มาขอ ฉันก็ไม่ไป!”“…..” ฉินเฉาเหงื่อตก ผู้หญิงคนนี้คาดเดาไม่ได้จริงๆ“ฉันคงต้องพูดว่าเป็นเกียรติอย่างนั้นสินะ?”“ฮิฮิ คุณลุงฉลาดที่สุดเลย รู้แล้วก็ดี ไม่คุยแล้ว พวกเราไปกันเถอะว่าแต่คุณลุงสอนห้องไหน?”“ฉันสอนห้อง… หานปิง นั่นไม่ใช่แฟนเก่าเธอเหรอ?”ฉินเฉาพลันชี้นิ้วไปที่ใต้บันได“หืม?”หานปิงหันไปดู เจ้าบ้านั่นกล้ากลับมาหาเธออย่างงั้นเหรอ?แต่ใครจะรู้ ที่ข้างล่าง นอกจากผู้หญิงไม่กี่คนที่เดินไปมาแล้ว ก็ไม่เห็นมีผู้ชายสักคน“คุณลุง นี่คุณกล้าหลอกฉันเหรอ….. คุณลุง?”เมื่อหานปิงหันกลับมา ร่างของฉินเฉาก็หายไปแล้วหานปิงโมโหจนต้องกระทืบเท้าอย่างขัดใจ แต่อย่างรวดเร็ว ที่มุมปากของเธอก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นอีกครั้ง“แฮ่ม คุณลุง คุณคิดว่าแค่นี้จะหนีฉันพ้นเหรอ?”จากนั้น เธอก็หยิบมือถือออกมา พร้อมกับส่งข้อความออกไป มุมปากของเธอประดับด้วยรอยยิ้ม แล้วก็เดินขึ้นบันไดไป302,302……ฉินเฉามองหาทั่วชั้นสาม สุดท้ายก็พบว่าห้อง 3
