ี้หรอกเหรอ”เมื่อฉินเฉามองไปที่ข้างทาง เขาก็เห็นเต็นท์ผ้าใบเอาไว้จอดรถในตอนนี้เอง เขาก็ได้ยกจักรยานของเขาไว้ใต้รักแร้เตรียมเอาไปจอด“จ่ายค่าจอดด้วย”“หือ?”ฉินเฉาพูดในใจ เดี๋ยวนี้จอดจักรยานก็เสียค่าจอดด้วย“ถ้าหายขึ้นมาไม่รู้ด้วยนะ”“จ่าย ฉันจ่าย เท่าไหร่”ฉินเฉาเป็นห่วง สุดท้ายก็ต้องควักเงินออกมาจ่าย“ชั่วโมงละ 2 หยวน นักเรียนแสดงบัตรนักเรียนลดครึ่งราคา”ตาลุงพร้อมกับวอร์เก่าๆ พูดอย่างเกียจคร้านฉินเฉาคิดในใจ บิดาจะเป็นนักเรียนโรงเรียนนี้ได้ยังไง บิดาไม่ใช่ผู้หญิงฉินเฉาส่งเงินให้ตาลุงนั่น 10 หยวน ตาลุงนั่นมีท่าทางพอใจแล้วเดินจากไปเขารีบเข้าไปในโรงเรียน เห็นอีกฝั่งของประตู หยางลี่กำลังเดินไปมาอย่างกระวนกระวายใจ“หยางลี่!”“คุณลุง….. อาจารย์ฉิน กลับมาแล้วเหรอคะ”ฉินเฉาตกใจรีบหันไปมอง ซื่อย่าเชียนยังไม่มา ทำไมหยางลี่ถึงเปลี่ยนคำเรียก?“ฮิฮิ แม่ยังไม่มา ฉันต้องฝึกให้ชินก่อน จะได้ไม่หลุดเผยความลับออกมา”สาวน้อยนางนี้ฉลาดมาก“แต่ว่าคุณลุง คุณใส่ชุดอย่างนี้ แม่ของฉันจะต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่าคุณเป็นอาจารย์!”หยางลี่ดึงเสื้อโค้ตสีดำของฉินเฉาแล้วพูด“เอ่อ? ครูของเธอใส่ชุดว่ายน˺าสอนเหรอ?”“ใครว่า คุณลุงนี่ช่างหยาบคายจริงๆ”หยางลี่กลอกตาใส่ฉินเฉา แล้วพูดว่า “พวกเขาใส่เสื้อโค้ตสีขาว”หลังจากพูดจบก็ชี้นิ้วไปที่ข้างหลังที่ชายคนหนึ่งในเสื้อโค้ตสีขาวกำลังเดินผ่าน “นั่นเป็นอาจารย์สอนถามประวัติคนไข้ มันผิดปกติ”“…… สีขาวเหร
