้ว”ฟางเหวินดูภูมิใจเล็กน้อย แต่อย่างรวดเร็วก็กลายเป็นหดหู่ “แต่แต่ว่าตอนนี้ฉันหาเธอไม่เจอ…..”“ไม่ต้องกังวล สักวันเดี๋ยวเธอก็กลับมาหาเธอเองแหละ ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนไร้เหตุผลสักหน่อย”“ก็จริง…..”ฉินเฉาพลันประหลาดใจ ทำไมเขาถึงรู้ว่าหู่หลี่ลี่ไม่ใช่คนไร้เหตุผล?“ใช่แล้ว พี่ใหญ่ฉิน พี่เต็มใจจะช่วยฉันมั้ย? ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่ลี่หายไป เธอคงจะให้คำแนะนำดีๆ กับฉันแล้ว แต่ตอนนี้เธอไม่อยู่ ฉันจึงได้แต่มาขอให้พี่ใหญ่ฉินช่วย”“แน่นอน ไม่มีปัญหา”ฉินเฉาตบหน้าอกตัวเองแล้วพูดว่า “พี่ใหญ่ฉินของเธอ ชำนาญนักล่ะเรื่องให้เป็นแฟนเนี่ย”“หืม?”ฟางเหวินคิดในใจ ชำนาญเรื่องให้เป็นแฟน? อะไรล่ะนั่น?ยังไงก็ตาม เมื่อได้ฟังว่าพี่ใหญ่ฉินเต็มใจช่วย ฟางเหวินก็ให้รู้สึกดีใจอย่างมาก“เมื่อพี่ใหญ่ฉินรับปาก งั้นฉันก็จะได้ไปบอกแม่!”สาวน้อยนางนี้ตอนนี้มีความสุขราวกับนกน้อยที่กระพือปีกโผบินโดยไม่สนใจอะไร“พี่ใหญ่ฉิน พี่อยากจะกินอะไรเพิ่มมั้ย ฉันเลี้ยงเอง….. เอิ่ม เถ้าแก่คะ ขอไข่หมักให้ฉัน 10 ฟองค่ะ!”“เอิ่ม… พี่ใหญ่ฉินของเธอไม่ใช่หมูนะ…..”ฉินเฉาเอามือถูจมูกแล้วพูดออกมา“ฮิฮิ วันนี้เอาแค่นี้ก่อน ไว้วันหน้าฉันจะเลี้ยงของอร่อยพี่ หู่หลี่ลี่ชอบกินมันที่สุดเลย แต่ว่าน่าเสียดาย เพราะไม่รู้ว่าจะชวนเธอได้ยังไง”“เอาล่ะ ครั้งนี้ฉันจะช่วยเธอเอง”ฉินเฉาตบหน้าอกตัวเอง “ช่วยเธอปลดโซ่ตรวนที่ครอบครัวเธอผูกมัดเอาไว้”“ต้องรบกวนพี่ใหญ่ฉินแล้ว!”ฟางเหวิน
