ยิ้ม ขณะที่มองไปที่ฉินเฉาที่กำลังกินไข่หมัก จากนั้นจู่ๆ ก็ร้องออกมา“แย่แล้ว ฉันมีงานตอนบ่าย พี่ใหญ่ฉิน ฉันขอตัวกลับบริษัทก่อนนะไว้ฉันจะโทรหาอีกที!”“อืม ไปเถอะ”ฉินเฉามองตามหลังฟางเหวินที่จากไปอย่างเร่งรีบแล้วยักไหล่ออกมาสุดท้าย ไข่หมักเขาก็ต้องเป็นคนจ่ายเมื่อฟางเหวินไปแล้ว เจียงตงก็ผลักประตูเข้ามา“เฮ้ ฉันอยู่ข้างนอกได้ยินนะ”เมื่อผ่านประตูเข้ามาก็เปิดปากพูดทันที“นายมีหูหมาหรือไง?”ฉินเฉากลืนไข่หมักลงคอ“ไข่หมักพวกนี้มาจากไหน ขอฉันใบหนึ่ง”“อืม มันอร่อยมากเลย ให้นาย”ฉินเฉาผลักชามไปหาเจียงตงเจียงตงก็ไม่เกรงใจ คว้าใส่ปากทันที“โอ้ หลังจากเรียนจบ ก็ไม่ได้กินบะหมี่ผัดนี้อีกเลย ช่างน่าคิดถึงจริงๆ”“คิดถึงเหรอ? งั้นก็อย่าลืมจ่ายค่าไข่หมักนี่ด้วยแล้วกัน ฮ่าๆ ๆทั้งหมดก็สิบฟอง”ฉินเฉากลับไปกินบะหมี่ผัดของตนต่อ“เชี่ย ทำไมฉันต้องจ่าย”เจียงตงแย้ง“ใครใช้ให้นายกินแล้วอยากคิดถึงความหลังล่ะ ตอนมหาลัย นายกินบะหมี่ผัดเพิ่มไข่หมักแล้วไม่ต้องจ่ายเงินหรือไง?”“ฉัน นี่…..”เจียงตงช่วยไม่ได้ ได้แต่หยิบเงินออกจากกระเป๋ามาจ่ายค่าไข่แต่โดยดีเขาคิดว่าฉินเฉาเป็นเหมือนกับดาวเคราะห์สำหรับเขาเพราะตั้งแต่รู้จักฉินเฉามา เขามีแต่โชคร้ายตลอดฉินเฉามีสาวงามเข้าหา ส่วนเขามีแต่โชคร้ายที่เข้ามาพระเจ้าช่างลำเอียงจริงๆ!แม้เขาจะคิดอย่างนั้น แต่ในใจจริงๆ ของเขากลับนับถือฉินเฉาอย่างมากหลังกินเสร็จ ทั้งสองคนก็ขับรถกลับกวงหยวนแต่ฉินเฉาเพิ
