“โอ้!”เจียงตงถอนหายใจ “จำได้ว่าตอนเรียนมหาลัย อาจารย์ที่สอนหลักปรัชญาบอกฉันว่า มีนักปราชญ์คนหนึ่งกล่าวไว้ว่า ชาวต่างชาติเป็นบุตรแห่งพระเจ้า ส่วนชาวจีนนั้นเป็นบุตรแห่งซาตาน ชาวต่างชาติส่วนมากล้วนแต่เคร่งในศาสนา เชื่อในพระเจ้า หวาดกลัวขุมนรก พวกเขาจึงมีศีลธรรมในใจ แต่ชาวจีนไม่ว่าอะไรก็ไม่เชื่อ เรื่องชั่วร้ายอะไรก็กล้าทำ”“จะพูดอย่างนั้นก็ไม่ถูก”แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดโดยไร้ความหมาย เขาออกจะเจอบ่อย แต่ว่าเขาเห็นได้ชัดว่าเป็นคนไม่มีศีลธรรมในใจคนหนึ่ง“ทั้งสองท่านรับอะไรดีครับ”ในตอนนี้เอง เถ้าแก่ก็ได้เดินเข้ามา“เอาบะหมี่ผัดสองชาม เพิ่มไข่ด้วย”“ทั้งหมด 18 หยวน”“เอิ่ม?”ฉินเฉาอ้าปากกว้าง “ทำไมมันแพงอย่างนี้ล่ะ?”แม้ว่าเขาจะมีเงินจนไม่สามารถนับได้ แต่ส่วนมากเขามักจะขี้เหนียวอยู่เป็นประจำ“บะหมี่ผัดชามใหญ่ชามละ 7 หยวน ไข่ฟองละ 2 หยวน”เถ้าแก่ตอบ“ไปกันเถอะ มันแพงเกินไป”ฉินเฉารู้สึกตกใจ “ฉันจำได้ว่าเมื่อปีก่อนตอนฉันเพิ่งจบใหม่ๆ ชามหนึ่งราคาแค่ 4 หยวนเอง!”เถ้าแก่ยักไหล่ พร้อมกับชี้ไปที่กำแพงใกล้ๆฉินเฉาและเจียงตงหันไปมอง พบว่าบนนั้นแปะไว้ด้วยกระดาษหลายใบเหมือนกับต้องการบอกว่า เราขายราคานี้มาหลายปีแล้วปี 2007 หมู 1 จิน (ครึ่งกิโล) ราคา 8 เหรียญ, ปี 2010 หมู 1 จินราคา 20 เหรียญแต่เมื่อมองเห็นราคาไข่ใบละ 4 เหรียญ เขาก็ตกใจจนแทบตกเก้าอี้“พวกคุณคงเห็นแล้ว ทุกวันนี้เงินมันหายาก รีบจ่ายมาเร็วๆ ร้านของเราเป็นร
