้ให้นายจีบเธอสักหน่อย!”ฉินเฉาชูนิ้วกลางให้กับเจียงตง กับความหน้าด้านของฉินเฉา เจียงตงนับถือหมดทั้งใจ“เป็นอะไรฟางเหวิน งานยุ่งมากเหรอ?”เมื่อเห็นว่าเจียงตงยอมแพ้ เขาก็หัวเราะออกมาแล้วถามฟางเหวิน“ก็ยุ่งค่ะ มีงานมากมายที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน ดังนั้นจึงได้แต่ค่อยๆศึกษาไป”ฟางเหวินพูดกับพี่ใหญ่ฉินของตน “ในโรงเรียนกับสังคมนั้นไม่เหมือนกัน ในโรงเรียนฉันอยากจะโดดเรียน อย่างมากอาจารย์ก็ให้งานเพิ่ม ถ้าหาไม่เจอก็ซ่อนซะ แต่ในบริษัท ต่อให้อยากลาก็เป็นเรื่องยากมาก ที่นี่ฉันพึ่งได้แค่ตัวเอง”“อืม เป็นอย่างนั้นจริงๆ”ฉินเฉานึกถึงช่วงที่ตัวเองเพิ่งจบใหม่แล้วถอนหายใจ “แล้วยังไงหรือว่ามีคนในที่ทำงานรังแกเธอเหรอ?”“ผิวเผินละก็ไม่”ฟางเหวินยิ้มอย่างขมขื่น “ตอนเพิ่งเข้าบริษัทใหม่ๆ ทุกคนก็ทำดีกับฉัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างก็เริ่มต่าง…..”“พวกเขาแอบแทงข้างหลังเธอเหรอ”ฉินเฉายิ้ม“อืม” ฟางเหวินพยักหน้า “พวกเขาคิดว่าฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้ พ่อบอกฉันว่า ในที่ทำงานไม่มีคำว่าเพื่อน เมื่อก่อนฉันไม่เชื่อ แต่ตอนนี้เชื่อแล้ว”ขณะที่พวกเขาคุยกัน เถ้าแก่ก็เอาบะหมี่ผัดชามเล็กเพิ่มไข่มาเสิร์ฟ“ขอบคุณค่ะ”ฟางเหวินสุภาพอย่างมาก เตรียมหยิบเงินออกมาจ่ายแต่ในตอนนี้เอง เจียงตงก็รีบจ่ายให้ก่อน“มีคนสวยมาทานด้วยจะให้เธอออกเงินได้ยังไง มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง”เจียงตงท่าทางภูมิใจอย่างมาก ทำให้ฉินเฉาต้องหัวเราะในใจถึงยังไงก็ราคาไม่ถึง 10 หยวน นายจ
