“นาย นาย…..”ยายแก่หน้าซีด ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่เจียงตงกลับเหวี่ยงแขน โยนชายกลางคนลงบนเก้าอี้“นั่งนิ่งๆ ซะ”ชายวัยกลางคนคนนั้นเหมือนรู้ว่าเจียงตงไม่ได้ล้อเล่น จึงนั่งอยู่บนเก้าอี้เป็นเด็กดี ไม่กล้าทำตัวดุร้ายเหมือนเมื่อครู่“นายชนคนทั้งยังตีคนอีก ไม่เห็นกฎหมายบ้านเมืองอยู่ในสายตา!โอ๊ย ขาฉัน ฉันเจ็บขา….”ยายแก่เล่นบีบน˺าตาบนเตียง“ป้าไม่ต้องกังวล”หัวหน้าดูแล้วเห็นท่าไม่ดี ดังนั้นจึงเอ่ยปากขึ้น “เดี๋ยวผมจะทำการเอกซเรย์ ตรวจดูว่ามีโรคอะไรซ่อนอยู่ในขาคุณมั้ย”“ไม่ต้อง”ฉินเฉายกมือขึ้นห้าม แล้วพูดว่า “ไม่ต้องเอกซเรย์หรอก ฉันรู้แล้วว่าเป็นโรคอะไร”“โอ้?” หัวหน้าพลันอยากรู้อย่างมาก “สุดยอดคุณหมอ ป้าคนนี้เป็นโรคอะไร?”“มันร้ายแรงมาก”ฉินเฉามีสีหน้าจริงจัง แล้วพูดว่า “เป็นโรคไม่ต้องการขา”คำพูดของเขาทำให้ทุกคนในห้องตกใจและในตอนนี้เอง ตำรวจก็ได้ผลักประตูเข้ามา ทำให้ยายแก่มีท่าทางมีความสุข“โอ้คุณตำรวจ พวกคุณมาแล้ว!”เธอชี้มาที่ฉินเฉาแล้วตะโกนว่า “คนพวกนี้ขับรถชนฉัน แล้วยังตีลูกชายฉันอีก! คุณตำรวจต้องช่วยฉันด้วย!”แต่ใครจะรู้ เพียงแค่เธอเริ่มเอ่ยปาก ตำรวจก็หยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าส่งให้ฉินเฉาพร้อมกับรอยยิ้ม“นายท่านฉิน บุหรี่ครับ”“โอ้? นายรู้จักฉัน?”ฉินเฉารับบุหรี่ของเขามา ทำให้หูเกอที่อยู่ใกล้ๆ ถลึงตาใส่ เขาจึงรีบส่งกลับ“แน่นอนครับ ใครจะไม่รู้ชื่อเสียงของนายท่านฉินกัน ยิ่งกว่านั้นเรายังเคยเจอกันมาแล้วห
