ลายครั้ง แต่คนไม่สำคัญแบบผมคงไม่อยู่ในสายตาของนายท่านฉิน นายท่านฉินจึงไม่สังเกต นายท่านฉิน เรื่องนี้ของคุณ สถานการณ์เป็นมายังไงครับ?”เมื่อเห็นท่าทางของตำรวจที่มีต่อฉินเฉา สีหน้าของยายแก่ก็ซีดหนักพระเจ้า ที่แท้คนอื่นก็รู้จักกับตำรวจ!ฉัน ฉันจบแล้วจะสู้กับใครก็ได้ แต่ไม่ใช่ตำรวจ“ไม่มีอะไรมาก พอดีเพื่อนของฉันช่วยยายแก่คนนี้ที่ถูกชนบนถนนแต่เธอบอกว่าพวกเราชน ฉันกำลังตกลงค่าเสียหายให้เธออยู่ ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร แต่ดูเหมือนว่าขาของยายแก่นี่เหมือนจะมีปัญหา”“แล้วนายท่านฉินคิดจะทำยังไงครับ”ตำรวจนายนั้นถอยหลังออกมาสองก้าวแล้วพูดว่า “ผมจะได้แก้ปัญหานี้ถูก”ฉินเฉายกนิ้วโป้งให้กับเขา จากนั้นก็หันไปพูดกับยายแก่คนนั้น“นี่ป้า เงินพวกเรามีเยอะมาก ฉันเต็มใจจะชดใช้เงินให้คุณ แต่ว่าในเมื่อคุณไม่ต้องการขาแล้ว ยังไงตอนนี้ก็อยู่ในโรงพยาบาล ให้เขาช่วยเอาขาสองข้างของคุณออกให้ดีมั้ย ทีนี้ เมื่อคุณไม่มีขาแล้วก็ไม่สามารถทำงานได้ ฉันจะชดใช้เงินให้ 100,000 ว่ายังไง ถ้าคุณไม่พอใจก็มากับฉัน ฉันรู้จักทนายดีๆ อยู่ เขาสามารถช่วยเพิ่มราคาให้คุณได้”“ตะ ตัดขา…..”หน้าของยายแก่ซีดจนเหลือง“แม่ 100,000 เงินแสนเชียวนะ!”ชายวัยกลางคนคนนั้นมีท่าทางตื่นเต้น วิ่งเข้ามาจับมือแม่ของเขาแล้วพูดว่า “แม่ แค่ตัดขาออกก็ได้เงิน 100,000 แล้ว! เมื่อถึงตอนนั้นผมจะซื้อรถเข็นคันใหญ่ให้แม่ พร้อมกับจ้างคนรับใช้มาดูแลคุณทุกวันเลย!”“ไสหัวไป! ไอ้ลู
