ได้ไปหยุดนายที่หน้าร้านขายยาแต่ด้วยเทคนิคที่ด้อยกว่า ทำให้ถูกนายจัดการ”“เรื่องของฉันและซูจี ที่จริงแล้วก็ไม่ง่ายจริงๆ”ฉินเฉาพลันถอนหายใจออกมา เขาพูดว่า “ซูจีต่างจากผู้หญิงคนอื่น เธอไม่สนใจรูปลักษณ์ของฝั่งตรงข้าม พื้นหลังครอบครัว ฐานะ หรือสมบัติ เธอเรียบง่ายอย่างมาก ตราบเท่าที่อยู่ด้วยแล้วมีความสุข เธอก็จะรักคนคนนั้น”“ทำไมนายพูดง่ายจัง”เจียงตงส่ายหัวแล้วพูดว่า “นายมันโชคดีแล้วยังไม่รู้ตัวอีก ต้องรู้นะว่าในอดีตนั้น คุณหนูรองบินไปต่างประเทศเยอะมาก ผู้ชายแบบไหนที่เธอไม่เคยเจอ! สูง ต˹า ดำ ขาว นายคิดว่านายพิเศษกว่าคนพวกนั้นอย่างงั้นเหรอ? บางที นายควรจะคิดนะว่าทำไมคุณหนูรองถึงได้เลือกนายจากนั้นก็ให้ทำดีกับคุณหนูรองให้มากๆ”คำพูดของเจียงตงทำให้ฉินเฉาสั่นสะท้านใช่แล้ว ด้วยฐานะของซูจี ทำไมในอดีตเธอถึงไม่มีแฟน?จนสุดท้ายเมื่อคิดดีๆ แล้ว การที่ทั้งสองได้มาอยู่ด้วยกัน ต้องเป็นเพราะโชคชะตาอย่างแน่นอนอย่างคำพูดที่ว่า สร้างเรือร้อยปีเพื่ออยู่ร่วมกันพันปีเขาและซูจี ไม่รู้ว่าผูกชะตากันกี่ชาติภพแล้ว“ไปกันเถอะ ใกล้จะเที่ยงแล้ว ฉันขอเลี้ยงมื้อเที่ยงนายที่แอนโทนี่เอง!”ฉินเฉาลากเจียงตงเดินออกจากโรงเรียน“โอ้? นายไม่ต้องทำงานเหรอ?”“โอ๊ย งานอะไรกัน มีพวกนั้นอยู่ ทุกวันนี้ฉันได้แต่นั่งจับเจ่าอยู่ในห้อง”ฉินเฉาโบกมือ พร้อมกับชี้ไปอีกฝั่ง จางลี่ก็ทักทายเขา แล้วพูดขึ้นว่า “พวกเขารู้จักหน้าที่ของตน ฉันไม่ต้องกังวลอ
