ะไรด้วยซ˺า”“นายนี่ต่างกับกระบองไฟฟ้าหวังจริงๆ”เจียงตงยิ้ม “กระบองไฟฟ้าหวังมักจะหักโบนัสพวกเขาเข้ากระเป๋าตัวเองอยู่เป็นประจำ พอนายเข้ามาพร้อมกับแจกโบนัสอย่างเท่าเทียมเด็กพวกนั้นจะไม่นับถือนายก็แปลกแล้ว”“หึหึ ไปกินข้าวกันเถอะ”“ตกลง ฉันขับเอง” เจียงตงให้ฉินเฉาคอย จากนั้นเขาก็เดินไปเอารถที่จอดไว้ในโรงจอดรถใกล้ๆฉินเฉายักไหล่ คิดแล้วคงเป็นไปไม่ได้ที่จะให้เขานั่งซ้อนจักรยานไป“พี่ฉินจะไปกินข้าวเหรอครับ!”จางลี่เดินเข้ามา พร้อมกับยื่นบุหรี่ให้ฉินเฉาฉินเฉามองดู พระเจ้า ถึงกับเป็นจงหัว“อืม รวยไม่เบานี่ ถึงกับสูบจงหัว”แม้ว่าจะเป็นยี่ห้อในประเทศ แต่ซองหนึ่งก็มากกว่า 30 หยวน ไม่ถูกเลย“ก็แค่บางครั้งน่ะครับ”จางลี่ยิ้ม “แต่ผมรู้สึกว่าสูบเจ้านี่แล้วไม่ค่อยอร่อยเหมือนสูบฉางไป่ซาน มันแรงไป”“ตอนนี้ฉันสูบตึกแดงแล้ว”ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม “แม่น˺าแดงราคา 5 หยวน ที่นี่ไม่มีของ ฉันได้ยินว่าฝั่งทางใต้ขายอยู่”“ไม่ใช่เพราะควบคุมการสูบบุหรี่หรอกเหรอ”จางลี่ยักไหล่ “บุหรี่ถูกไม่มีขาย ถ้าทำใจจ่ายไม่ได้ ก็ได้แต่เลิกสูบเท่านั้น”“ควบคุมการสูบบุหรี่”ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่เคยได้ยินคำนี้เหรอ หยิบก้นบุหรี่ขึ้นมาสูบเป็นแค่นักสูบชั้นสาม สูบบุหรี่ของตนเป็นนักสูบชั้นสอง มีแต่สูบบุหรี่ของคนอื่นเท่านั้น ถึงจะเป็นนักสูบชั้นหนึ่ง”“นี่ไม่ใช่ว่าผมเป็นแค่นักสูบชั้นสองหรอกเหรอ”จางลี่ก็เป็นนักสูบคนหนึ่ง เมื่อได้ยินคำนี้ก็อดหัวเราะออก
