ทั้งมือและร่างของเขาต้องเป็นฝ่ายที่กระเด็นออกมาแทนส่วนมู่ข่านนั้นกำลังกรีดร้องอย่างน่าสงสารเพราะถูกโซ่รัดไว้“สามพันภูตผีหลัวซา!”ฉินเฉาอัญเชิญโครงกระดูกควันดำออกมานับไม่ถ้วน แต่ละตัวคำรามอย่างดุร้าย พริบตาก็กระโจนเข้าใส่วิญญาณของมู่ข่าน“ได้เวลาอาหารแล้ว”ฉินเฉาหัวเราะหึหึออกมา จากนั้น เสียงกรีดร้องที่น่าสงสารก็ดังขึ้นภายใต้ควันสีดำอันน่าสะพรึงนั้น“อ๊า!”ฝ่ายธรรมะทุกคนพากันเหงื่อตก ในตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่ากำลังเกิดเรื่องอะไรขึ้นสามพันภูตผีหลัวซาของฉินเฉากำลังกินวิญญาณของมู่ข่านมีเพียงกินวิญญาณเข้าไปเท่านั้น ถึงจะทำให้สามพันภูตผีหลัวซาร้ายกาจขึ้นและวิญญาณของมู่ข่านที่เป็นผู้ฝึกตนขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง พูดได้ว่าเป็นอาหารมื้อใหญ่ได้เลยทีเดียวเมื่อวิญญาณถูกกิน สามพันภูตผีหลัวซาก็พองตัวขึ้นทีละตัว พร้อมกับปล่อยกลิ่นอายที่เข้มข้นขึ้น“น่ากลัว…..”ผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์บางคนตัวสั่น“ฉินเฉา!”ชิงเฉิงเป็นพวกอารมณ์ร้อน เมื่อเห็นท่าทางของศิษย์ในสำนัก ก็พูดขึ้นมาอย่างเดือดดาลว่า “ข้าจะต้องเอาคืนหนี้ในครั้งนี้อย่างแน่นอน!”“นี่ยังไม่จบสักหน่อย”ฉินเฉามองเขาด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นก็พูดด้วยน˺าเสียงเย่อหยิ่ง“สามพันภูตผีหลัวซาทั้งหลาย พันธมิตรชิงหงที่ตายในวันนี้ คืออาหารของพวกเจ้า! ไปซะ!”เมื่อเขาพูดจบ โครงกระดูกสีดำก็คำรามขึ้นมาทันที พุ่งเข้าไปจากสี่ทิศแปดทาง รุมล้อมดื่มกินวิญญาณของลูกศิษย์พันธมิตรชิงหงที่ตายในลานก
