ปที่ฉินเฉาอย่างลังเลอยู่สองครั้งก็ได้หยุดความคิดนั้น พร้อมกับพาคนของคุนหลุนไปนั่งที่ที่จัดไว้ให้สำหรับฝ่ายธรรมะ“หึหึ นิกายหลัวซานี่ ช่างน่าประทับใจจริงๆ”หลังจากทักทายกับคนของคุนหลุนอยู่สองสามคำ ก็ได้มีคนใหม่มาถึงดูจากชุดของพวกเขาแล้ว เหมือนจะเป็นคนจากยอดเขาหมอกยังไงก็ตาม คนพวกนี้นั้น ฉินเฉาไม่รู้จักคนที่นำมาเป็นหนุ่มหล่อ ข้างหลังของเขาปักตัวอักษรคำว่า เป่ยถังศิษย์ของยอดเขาหมอกที่ตามเขามา ก็มีท่าทางเคารพเขา“ไม่ทราบว่าคุณคือ…”เมื่อฉินเฉาเห็นคนคนนี้ก็มีท่าทางลังเล“นี่คงจะเป็นประมุขฉินสินะ”เมื่อหนุ่มหล่อคนนั้นเห็นฉินเฉา ก็ประสานมือไว้ตรงหน้าอกแล้วพูดด้วยน˺าเสียงอวดดีว่า “ผู้น้อยเป่ยถังป้าเทียน เป็นคนของตระกูลเป่ยถังจากยอดเขาหมอก มาแสดงความยินดี”แม้ว่าปากจะพูดว่ามาแสดงความยินดี แต่ใบหน้ากลับไม่มีสีหน้าว่าจะเป็นตามที่พูดชายคนนั้นพูดโดยไม่มองหน้าฉินเฉา แต่มองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว เขาก็เห็นหยวนเมิ่งที่นั่งในฝั่งง๊อไบ๊“น้องหยวนเมิ่ง พวกเราไม่ได้พบกันนานเลย!”หลังจากพูดจบเขาก็เดินเข้าไปฉินเฉารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เสี่ยวไป๋ที่อยู่ใกล้ๆ ก็เดินเข้ามา พูดกับคนของยอดเขาหมอก“โปรดนั่งที่ด้วย งานฉลองใกล้จะเริ่มแล้ว”แต่คนของยอดเขาหมอกไม่สนใจเสี่ยวไป๋ กลับเดินตามนายน้อยเป่ยถังของพวกตนพวกเขาไม่นั่งที่ แต่กลับยืนล้อมอยู่ทางฝั่งของง๊อไบ๊ ดูแล้วค่อนข้างวุ่นวาย“จะสั่งสอนพวกเขามั้ยคะ?”ชิโยะเดินเข้ามา ในมือมีดาบ
