ยาวสีดำ ปรากฏตัวรางๆ“ไม่ต้อง”ฉินเฉากดมือชิโยะไว้ “อันดับแรกต้องใช้มารยาท จากนั้นถึงค่อยใช้กำลัง เธอไปทำงานของเธอเถอะ ฉันจัดการเอง”“พี่ใหญ่เป่ยถัง…..”หยวนเมิ่งเหมือนรู้สึกไม่อยากจะคุย มองไปที่อาจารย์ของตนเป็นคนแรก จากนั้นก็มองไปที่ฉินเฉา แล้วพูดว่า “มีคำพูดอะไรไว้พวกเราค่อยคุยกันทีหลัง ตอนนี้ขอพี่ใหญ่เป่ยถังไปนั่งที่ก่อน อย่าทำให้นิกายหลัวซาต้องอึดอัดเลย”“กับนิกายหลัวซาเล็กๆ การที่นายน้อยคนนี้มาด้วยตัวเอง ถือว่าเห็นแก่หน้าพวกมันแล้ว”เป่ยถังป้าเทียนเบ้ปากอย่างดูถูก แล้วพูดว่า “อยากจะจัดการกับข้า ก็ให้พวกมันลองดู บนยอดเขาหมอกมีสำนักเล็กๆ มากมาย มีสำนักไหนบ้างที่ไม่แข็งแกร่งกว่าพวกมันที่เรียกตัวเองว่านิกายหลัวซา”“เจ้า!”ลูกศิษย์ในนิกายหลัวซาผู้ที่กำลังทำงานยุ่งอยู่รอบๆ เมื่อได้ฟังก็ขมวดคิ้ว พร้อมกับเปล่งจิตสังหารออกมาเปลวเพลิงสีขาวผุดขึ้นมารอบๆ ทำให้อุณหภูมิรอบๆ เพิ่มขึ้นในทันทีชิ้ง!แต่คนของยอดเขาหมอกก็ชักอาวุธของตนออกมา พร้อมกับมองมาที่คนของนิกายหลัวซาด้วยสีหน้าเอาเรื่องเหมือนกับว่าสงครามจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อชิงซิ่วที่อยู่ข้างๆ ส่ายหัว ด้วยนิสัยอย่างนี้ของเป่ยถังต้าเทียน ไม่แปลกที่หยวนเมิ่งจะไม่ชอบเขา“หยุด!”ในตอนนี้ฉินเฉาได้ส่งเสียงผ่านลมปราณออกมาผู้ฝึกตนพวกนี้ ทั้งหมดรู้สึกเหมือนมีเสียงดังก้องในหู เกิดเสียงดังหึ่งจนหูดับ“กลับไปทำงานของพวกนายต่อ!”คนของนิกายหลัวซา เป็นธรรมดาที่จะเชื่อฟั
