งคำสั่งของประมุขของตน ทุกคนเก็บเพลิงหยินเก้าเร้นลับ พร้อมกลับไปจัดการกับงานของตนต่อแต่คนของยอดเขาหมอกกลับทุลักทุเลเล็กน้อยอาวุธที่พากันเปล่งแสงเตรียมปล่อยพลัง พลันตกลงพื้นทั้งหมดนี่ทำให้ผู้ฝึกตนทั้งหลายพากันตกใจพระเจ้าช่วย เพียงแค่เสียงตวาดคำเดียวของฉินเฉาก็มีพลังถึงขนาดนี้เลยเหรอเห็นได้ชัดว่าพลังของเขา เมื่อเทียบกับครั้งก่อนที่เขาซูซานแล้วเหมือนจะเติบโตขึ้นมาก!“นายน้อยเป่ยถัง นายเป็นแขก อย่าได้ทำตัวเป็นเจ้าบ้าน โปรดกลับไปนั่งที่ตัวเองด้วย”ฉินเฉาผายมือไปทางที่นั่งที่เขียนว่ายอดเขาหมอก“เหอะ”เป่ยถังป้าเทียนมองมาที่ฉินเฉาพร้อมกับแสยะยิ้ม แล้วพูดว่า“ประมุขฉิน อย่าคิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ แล้วลำพองใจ คิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่ กับคนอย่างเจ้า ข้า เป่ยถังป้าเทียนเห็นมาเยอะแล้ว จะบอกให้ ที่ข้ามาวันนี้ถือว่าไว้หน้าเจ้ามากแล้ว อย่าได้อวดดีนัก”ฝ่ายธรรมะเมื่อได้ยินก็พูดในใจพระเจ้าช่วย ดูเหมือนว่ายอดเขาหมอกต้องการหาเรื่องฉินเฉาจากนั้น พวกเขาก็มองไปที่ฉินเฉา ดูว่าฉินเฉาจะจัดการเรื่องนี้ยังไง“หาที่ตาย!”ชิโยะที่อยู่ข้างหลังฉินเฉาทนไม่ไหว ชักดาบออกมา ฉินเฉากดมือเธอไว้ ส่ายหัว จากนั้นก็หันไปยิ้มแล้วพูดว่า“หึหึ จริงอยู่ที่วันนี้ยอดเขาหมอกไว้หน้าฉัน แต่ยังไงก็ตาม ฉันก็หวังว่าคนของยอดเขาหมอกจะรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ไม่อย่างนั้น ฉันคงต้องเชิญนายน้อยเป่ยถังไปนั่งที่ด้วยตัวเอง”หลังจากพูดจบ เขาก็ยื่นม
