างปีศาจนอกจากฉินเฉาที่มีความกล้าแล้ว จะมีใครกล้ามามั้ย?ขณะที่ชิงซิ่วซือไท่กำลังคาดเดา ก็เห็นว่าทางทิศตะวันตก มีคนกลุ่มหนึ่งได้มาถึงคนพวกนี้มีปราณของปีศาจ“พระเจ้า ถึงกับมาจริงๆ”“หู่ชิงนำลูกศิษย์ในพันธมิตรปีศาจมาแสดงความยินดีกับประมุขฉิน!”คนที่นำมา แน่นอนว่าต้องเป็นประมุขพันธมิตรปีศาจ หู่ชิงผู้หญิงที่ยั่วยวนคนนี้ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ถึงได้กล้ามาร่วมงานที่นี่ในที่ที่เต็มไปด้วยแปดสำนักใหญ่ ถึงกับกล้ามาแสดงความยินดีกับฉินเฉา“โอ้ คุณหู่ชิง ไม่คิดเลยว่าคุณจะมา”ขณะที่เสียงลอยมา ตาของหยวนเมิ่งก็เป็นประกายเพราะในกลุ่มคนนั้น มีร่างของคนคนหนึ่งก้าวออกมาคิ้วหนาตาคมกับมุมปากที่ประดับด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายพร้อมโค้ตสีดำ ปรากฏตัวออกมาราวกับราชาถ้านี่ไม่ใช่ฉินเฉาแล้วจะเป็นใคร?“ประมุขฉินหัวเราะแล้ว”หู่ชิงมองไปที่จิ้งจอกน้อยที่นอนอยู่บนไหล่ฉินเฉา จากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “กับคนอื่นฉันอาจจะไม่ไว้หน้า แต่กับประมุขฉินจะให้เสียหน้าได้ยังไง วันนี้ต่อให้ต้องตายที่นี่ ฉัน หู่ชิงก็ต้องมาแสดงความยินดีให้ได้”“ตายเหรอ? คำนี้ออกจะหยาบคายเกินไปแล้ว”ฉินเฉาโบกมือ แล้วพูดว่า “วันนี้มีฉันอยู่ ฉันก็อยากจะเห็นนัก ว่าใครจะกล้าลงมือกับคนของเส้นทางปีศาจ ถ้ามีคนกล้าลงมือ ถือว่าเป็นศัตรูกับนิกายหลัวซาของฉัน เมื่อเป็นศัตรู ต่อให้ต้องสู้จนตาย นิกายหลัวซาของฉันก็ต้องปกป้องความปลอดภัยของพันธมิตรปีศาจให้ได้”“มีคำพูดนี้ของประมุขฉิ
