ทำไมเขาไปยืนอยู่ที่นั่น?เฉินซินสงสัย ขณะที่เฉิงซื่อบ่นออกมา“ทำไมรถยังไม่มาอีก? ฝนนี่ก็ตกหนักเกินไปแล้ว…..”คนทั้งหลายพากันยืนรออยู่หน้าทางเข้าสนามกีฬาเฉินซินก้มมองนาฬิกาข้อมือของตน ตอนนี้เป็นเวลาราวๆ 2 ทุ่ม“อ๊า!”และในตอนนี้เอง เหล่าสตาฟพลันพากันร้องออกมาด้วยความตกใจเฉินซินรีบเงยหน้าขึ้นทันที จากนั้นก็ตกตะลึงไปนั่น นั่นมันคืออะไรเธอเห็นที่ซอยอีกแห่งมีชายกำลังถือร่มดำ ทันใดนั้นก็ยกฝ่ามือขึ้นที่ฝ่ามือของเขากลายเป็นหัวของสัตว์ร้ายไม่รู้ว่าเป็นหัวของตัวอะไร กำลังเปิดปากกว้างมันเป็นเหมือนกับหลุมที่ไร้ก้นอย่างไงอย่างงั้น น˺าฝนที่ตกลงมาในละแวกนั้นถูกดูดเข้าไปในนั้นทั้งหมดจากนั้น มังกรน˺าก็ปรากฏตัวขึ้นในซอยเล็กๆ แห่งนั้น“ขอบคุณ” สาวงามคนนั้นก็เผยโฉมใต้ท้องฟ้า “ผมของข้าจะได้ไม่เปียก”“ระวังตัวด้วย ฝ่าบาท…..”เทาเที่ยรู้จักชายคนนั้น ชั่วขณะนั้นก็กลายเป็นหวาดกลัวก่อนหน้านี้โฮ่วก็เกือบตายมาแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะค้อนของเขา โฮ่วคงกลายเป็นศพ“วางใจเถอะ เขาไม่กล้าทำร้ายข้าหรอก”หญิงสาวผู้เปลือยเท้าที่งดงาม เหยียบย่างลงบนพื้น โดยที่ไม่มีฝุ่นเจือปนเธอเดินเข้ามาอย่างนุ่มนวล เหมือนกับนกป่าที่น่ารัก หัวใจฉินเฉาเต้นไม่หยุด“เธอเป็นใคร”ฉินเฉาเก็บร่ม พร้อมกับถามฝั่งตรงข้าม“เจ้าลืมชื่อข้าไปแล้วเหรอ?”รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวหุบลง กลายเป็นความกังวลอย่างช้าๆ “เจ้าทำให้ผู้อื่นมีปัญหาขนาดนี้… แต่เจ้ากลับบอกว่า… บอกว่าเจ
