เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เหยาสือก็กลัวจนฉี่ราด“จิ่วเทียนเซียนเฟย เจ้าจะทำอะไร! เจ้าคิดจะทรยศสวรรค์อย่างงั้นเหรอ?”เหยาสือตัวสั่น มองไปที่สาวงามไร้ที่เปรียบเหนือหัว“ทรยศ? อะไรที่เรียกว่าทรยศ?”จิ่วเทียนเซียนเฟยยิ้มเย็นชา พูดว่า “ที่ที่เรียกว่าศาลสวรรค์ มันก็แค่ที่ของพวกหลอกลวง ยิ่งกว่านั้น พันไม่ควร หมื่นไม่ควร เจ้าไม่ควรที่จะมาตอแยชายคนนี้ เจ้าจะฆ่าคนอื่นก็ฆ่าไป ข้าไม่สน แต่เมื่อเจ้าลงมือกับคนคนนี้ ข้าไม่สามารถให้อภัยเจ้าได้”“นี่ นี่หรือว่า!”เหยาสือเบิกตากว้าง เขานึกถึงจังหวะที่ฉินเฉาฉีกแขนเขาเมื่อครู่ก็พลันเข้าใจ“เป็นเขาอย่างงั้นเหรอ…..”“หึหึ ใช่แล้ว ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่โง่นะ”จิ่วเทียนเซียนเฟยยิ้ม รอยยิ้มของเธอทำให้สัตว์เพศชายทุกชนิดลุ่มหลงได้“ยกโทษให้ข้าด้วย…..”เหยาสือคุกเข่าลงกับพื้น “เป็นเจ้าแม่หวังหมู่ให้ฆ่าเขา ข้า ข้าเป็นแค่เซียนเล็กๆ คนหนึ่ง ไม่ อย่าฆ่าข้า……”“อิงเทียน จิตก่อเกิดของท่านแม้จะได้รับการสนับสนุนจากวิชากินรวบ แต่ว่าท่านก็ยังใช้ผิดวิธีอยู่”จิ่วเทียนเซียนเหมือนไม่มีแผนจะปล่อยเหยาสือไป เธอยื่นมือออกไป ชี้ไปที่ร่างที่อยู่ข้างล่าง ปล่อยแสงเซียนออกไป แล้วพูดว่า “ข้าก็เหมือนกับท่าน มีจิตก่อเกิด ในอดีต ท่านเป็นคนสอนข้า จิตก่อเกิด ต้องใช้อย่างนี้”จิ่วเทียนเซียนเฟยพูดจบก็เริ่มใช้จิตก่อเกิดของเธอ“ด้วยบัญชาแห่งข้า ทำลายพลังของเจ้า ให้เจ้าเป็นมนุษย์ธรรมดา!”หลังจากพูดจบ วงล้อแห่งชะ
