ฉายลงมายังร่างของเหยาสือ“อ๊าก!”เหยาสือเหมือนได้รับความเจ็บปวดจากแสงอาทิตย์ที่สาดลงมาหล่นลงกับพื้นอวาตาร์ของเขา สลายไปในพริบตาเมื่อฉินเฉาปลอดภัย สภาพการตื่นขึ้นของอิงเทียนก็หายไปและในตอนนี้อีก ในอากาศก็มีเสียงดนตรีจากสรวงสวรรค์ที่น่าฟังดังมาฉินเฉาอดไม่ได้ต้องมองขึ้นไปเห็นในท้องฟ้ามีหญิงสาวนางหนึ่ง ริมฝีปากสีแดง ผมสีดำ สวมชุดสีสันสดใส กำลังลอยอยู่ ค่อยๆ ลงมาอย่างช้าๆ พร้อมกับลำแสงจากชั้นเมฆในมือของเธอมีขลุ่ยไม้ไผ่ ส่งเสียงช้าๆ เหมือนกับเป็นดนตรีจากสวรรค์ในตอนนี้เอง ในใจฉินเฉา ไม่รู้ว่าทำไม เขาถึงรู้สึกชอบความสงบนี้หญิงสาวที่งดงามนางนี้ ไม่อาจหาคำอธิบายอะไรมาอธิบายได้ถ้าให้ฉินเฉาเทียบกับ ซูจี จ้าวจิงจิง หรือกระทั่งเฉินชิงกับพวกแน่นอนว่าไม่อาจนำมาเทียบกันได้ในโลกนี้ ทำไมถึงได้มีคนที่งดงามขนาดนี้ความงามของเธอ ดูศักดิ์สิทธิ์ ไม่อาจล่วงละเมิดถ้าเป็นอาชญากรรมที่มีจิตใจโสมม บางทีเมื่อเห็นความงามของเธอ อาจจะร้องไห้ ตั้งแต่นี้ต่อไป จะตั้งตัวเป็นคนใหม่ ดุจดั่งใบไม้ที่ผลัดใบฉินเฉาผู้บาปหนาที่หางตาของเขามีหยดน˺าตาไหลลงมาเงียบๆแต่นี่ไม่ใช่น˺าตาแห่งการยอมรับผิดมันเหมือนความคิดถึง ความรัก การรอคอย!“จิ่ว จิ่วเทียนเซียนเฟย!”เหยาสือที่นอนอยู่ใต้ลำแสง เห็นหญิงสาวคนนี้ลงมายังโลก ก็อดไม่ได้ให้ร้องออกมาด้วยความตกใจ“เร็วเข้า เจ้ามาได้ถูกเวลาจริงๆ รีบมา! เจ้านี่เป็นคนที่อยู่ในบัญชีต้องกำจัดของเจ้าแม่หวังหมู
