ยร่างเป็นสัตว์กินเนื้อนับไม่ถ้วน โจมตีใส่พื้นดินรอบๆนี่มันหายนะอะไรกัน!วันนี้ ในที่สุดฉินเฉาก็ได้รู้สัตว์พวกนี้สูง 7 – 8 เมตร ส่วนเรื่องจำนวนนั้น วัดไม่ได้พวกมันรวมตัวเป็นกลุ่ม พร้อมกับพุ่งมาทางนี้อย่างป่าเถื่อน ไม่นาน สถานที่แห่งนี้ก็กลายเป็นโกลาหลวุ่นวายสัตว์พวกนี้ทำลายถนน โจมตีป่า จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่ฉินเฉา“ฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับ!”ฉินเฉาปล่อยฝ่ามือสีดำขนาดยักษ์ ซัดใส่หายนะพวกนี้แต่ก็ขับไล่ได้เพียงนิดเดียว ไม่สามารถทำลายการโจมตีของหายนะพวกนี้“นี่คือเซ่นสรวงสวรรค์ของข้า” เหยาสือที่อยู่ท่ามกลางหายนะพวกนี้ ไม่ได้รับบาดเจ็บ พูดพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ว่า “ด้วยเวทย์วิชาที่เจ้าฝึก เป็นไปไม่ได้ที่จะทำลายสัตว์พวกนี้”“โพธิสัตว์คลุมฟ้า!”ฉินเฉาซัดฝ่ามือขวาออกไป ส่งฝ่ามือสีทองขนาดใหญ่ยิงขึ้นไปบนฟ้า หวังจะป้องกันคลื่นหายนะที่กระโจนเข้ามายังไงก็ตาม สัตว์พวกนี้ไม่ใส่ใจ ฝ่ามือโพธิสัตว์คลุมฟ้าของฉินเฉาจัดการพวกมันได้ไม่หมด พวกที่หลบรอดมาได้ก็ยังคงพุ่งเข้าใส่ฉินเฉาอย่างต่อเนื่อง“โลกวัชระ!”ฉินเฉาตกใจ รีบเรียกม่านพลังสีทองของพระสูตรหัวใจเพชรออกมา หวังจะขัดขวางพวกมันไว้หายนะพวกนี้พุ่งมาถึงตรงหน้าฉินเฉาอย่างรวดเร็วแรงปะทะที่หนักหน่วง แทบชนจนฉินเฉาปลิวไปม่านพลังสีทองที่ปกคลุมเข้าไปก็เริ่มที่จะถูกเหล่าสัตว์ร้ายพวกนี้กระโจนใส่อย่างต่อเนื่องทำให้ม่านพลังสีทองค่อยๆ หม่นแสง และเริ่มบางลงเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าจะหายไป
