เมื่อไหร่“หึหึ รู้หรือยังว่าความต่างของเรามันใหญ่แค่ไหน?”เหยาสือมองไปที่ฉินเฉาที่ถูกเซ่นสรวงสวรรค์ของเขาทำการกัดกินพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “แม้ว่าเจ้าจะมีพื้นฐานอยู่ในขั้นเซียนทองคำ แต่ว่าน่าเสียดายที่เวทย์วิชาที่เจ้าฝึกมันอ่อนแอ ยิ่งกว่านั้น เจ้ายังไม่ได้รับพลังเซียน เมื่อปราศจากพลังเซียน ก็ได้แต่พึ่งพลังของตนเพื่อใช้ในการต่อต้าน เป็นการนำหายนะมาสู่ตัวเองดีๆ นี่เอง”ฉินเฉาที่ต่อต้านคลื่นหายนะที่โถมเข้าใส่ ขณะที่ในใจก็ราวกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งใส่วิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับ พระสูตรหัวใจเพชร….. พวกมันเป็นเวทย์วิชาที่อ่อนแออย่างงั้นเหรอ?ถ้างั้นก็มาลองนี่เป็นไง!ที่หน้าผากของฉินเฉามีกระบี่สีทองเล็กๆ ในกลุ่มสัตว์ร้ายพวกนั้นปรากฏแสงลวงตาขึ้นจากนั้น ด้านหน้าฉินเฉาก็ปรากฏกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ลำแสงสีทองฉายออกมา ซัดออกไปพร้อมกระบวนท่าปทุมพิสุทธิ์สะบั้น กวาดเข้าใส่สัตว์พวกนั้น“ไป! ฆ่าพวกมันซะ!”ตาของฉินเฉาเปล่งประกายเจิดจ้า กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ราวกับแบกรับพลังแห่งสวรรค์ คำรามก้อง พร้อมกับพุ่งเข้าใส่กลุ่มสัตว์ร้ายแล้วตรงเข้าใส่เหยาสือที่อยู่ในกลุ่มสัตว์ร้าย
