“ไม่มี ไม่มีอะไร”ซื่อย่าเชียนกลับสู่สีหน้าเดิม ม่ายสาวผู้งดงามคนนี้เปิดปากพูดขึ้น“พรุ่งนี้ ไม่ใช่ว่าอาจารย์ฉินของเธอมีสอนหรอกเหรอ ให้ผู้อื่นกลับไปแต่เนิ่นๆ จะได้เตรียมบทเรียนเอาไว้สอนพรุ่งนี้”“ใช่ ใช่!”ฉินเฉาเออออ“แต่พรุ่งนี้ไม่ใช่วันเสาร์หรอกเหรอ?”ใครจะรู้ว่าหยางลี่ไม่โง่ เธอเลิกคิ้วแล้วถามขึ้น “แม่ ทำไมแม่เป็นอย่างนี้? หรือว่าอาจารย์ฉินทำอะไรให้แม่โกรธ?”ในใจหยางลี่วิตก พูดในใจว่า หรือว่าเรื่องไม่ดีที่เธอทำกับคุณลุงจะถูกแม่ของตนเห็นเข้าอย่างงั้นเหรอ?“ไม่ใช่ ไม่ใช่ ลี่ลี่ อย่าคิดเหลวไหล”ซื่อย่าเชียนตกใจ นึกไปถึงตอนที่เสื้อคลุมตัวเองถอดออก ก็อายจนไม่กล้าไปเจอผู้คน“งั้นก็ให้อาจารย์ฉินอยู่”หยางลี่ยักไหล่ “ถึงยังไงห้องของเราก็มีเยอะ”“หยางลี่ เธอต้องฟังแม่นะ”ในตอนนี้ ฉินเฉารู้ว่าต้องออกปากช่วยตัวเอง “วันนี้ฉันต้องไปก่อนมันดึกแล้ว เป็นเด็กดีนะ ไว้พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปดูคอนเสิร์ตของเฉินซิน”“จริงๆ เหรอ?”ตาของหยางลี่เป็นประกายขึ้นมาทันที “จริงๆ เหรอคะคุณ…อาจารย์ฉิน?”“ฉันจะหลอกเธอไปทำไม”“เยี่ยม เยี่ยม!”เมื่อได้ยินว่าคุณลุงจะพาตัวเองไปดูคอนเสิร์ต หยางลี่ก็พลันมีความสุขขึ้นมา แต่เธอก็บุ้ยปากแล้วพูดว่า “แต่เสี่ยวจิงบอกกับฉันเมื่อวานว่าบัตรคอนเสิร์ตของเฉินซินขายหมดแล้ว”“เรื่องนี้ให้ฉันจัดการเอง” ฉินเฉายิ้ม “ฉันจะหาตั๋วมาให้ พรุ่งนี้เธออยู่บ้านรอฉันมาเรียก คุณซื่อจะไปกับพวกเรามั้ย?”“อ๊า? ฉัน ฉัน”ต
