ฉาตบก้นหยางลี่แล้วรีบพูดขึ้น“ฮิฮิ ไม่ต้องสนใจ แม่ไม่เห็นหรอก”หยางลี่พูดด้วยรอยยิ้ม “คุณลุงจะเป็นเพื่อนฉันไปดูคอนเสิร์ต ฉันมีความสุขมากๆ เลย!”“ฉันได้ยินมาว่าพ่อของเธอสัญญาเรื่องนี้เมื่อวันเกิดตอนเธออายุ15”ฉินเฉาสูดหายใจลึก แล้วพูดว่า “หยางลี่ ฉันเป็นพ่อในจินตนาการของเธอ อย่าได้คิดเหลวไหล”“ฮึ่ม!”หยางลี่เบ้ปาก “มีพ่อที่ไหนให้ลูกสาวใช้ปากทำให้?”“ฉัน นี่…..”คำพูดที่เหลือของฉินเฉาพลันถูกหยุดเอาไว้“คุณลุง วันนี้ฉันไม่รั้งคุณไว้แล้ว”หยางลี่คิดว่าวันนี้ตัวเองเก็บเกี่ยวได้มากแล้ว เธอพอใจอย่างมาก“พรุ่งนี้ต้องรีบมาพบฉันนะ! พวกเราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันนานๆ ฉันมีเรื่องที่อยากจะทำกับคุณลุงอีกหลายอย่างเลย!”“แค่กๆ พูดเหลวไหลอีกแล้ว!”ฉินเฉาเป็นธรรมดาที่จะคิดถึงเรื่องชั่วร้าย จึงไอออกมาแล้วดุหยางลี่หยางลี่มีความสุขมากจริงๆ เดินกลับเข้าบ้านอย่างร่าเริง พร้อมกับกำลังปิดประตูทันใดนั้น ฉินเฉาก็พลันคิดอะไรบางอย่างออก ตะโกนออกมา“นี่ หยางลี่ เธอลืมเรื่องอะไรหรือเปล่า?”“หืม?”ร่างครึ่งหนึ่งของหยางลี่โผล่ออกมาจากประตู โผล่หัวมองมาที่คุณลุงของตน“เป็นอะไร หรือว่าคุณลุงตัดใจจากฉันไม่ได้?”“ไม่ ฉันหมายถึง… จดหมายของเสี่ยวจิงที่จะส่งให้เล่ยจื่อน่ะอยู่ไหน?”ฉินเฉานึกถึงเป้าหมายในวันนี้ของตน“ฮิฮิ คุณลุงนี่โง่จริงๆ”หยางลี่ยิ้มออกมา เผยให้เห็นเขี้ยวน่ารักๆ ของเธอ “ยุคนี้แล้ว ใครจะมาเขียนจดหมายกัน พวกเขาสองคนคุย QQ กันทุก
