ฉันไปดูเป็นเพื่อนเธอ”“เธอชื่นชอบเฉินซินมากเลยเหรอครับ?”ฉินเฉาถามขึ้น“เธอชอบเฉินซินมาก แต่ก็มีเหตุผลสำคัญมากอยู่”ซื่อย่าเชียนพูด “เพราะว่าตอนวันเกิดอายุ 15 ปีของลี่ลี่ พ่อของเธอสัญญาว่าจะพาเธอไปดู แต่สุดท้าย ไม่ทันถึงวันเกิดของเธอ พ่อของเธอก็มาเกิดอุบัติเหตุขึ้นซะก่อน โอ้ ช่างเป็นเด็กที่น่าสงสารจริงๆ ทุกวันนี้ฉันต้องยุ่งกับงาน ไม่มีเวลาดูแลเธอ”“อย่าโทษตัวเองเลยครับ นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณ”ฉินเฉารีบปลอบเธอ “หยางลี่เป็นเด็กดีมาก”“ฉันไม่ได้เป็นห่วงเรื่องนิสัยของเธอ แต่ฉันเป็นห่วงเพื่อนที่เธอคบด้วยต่างหาก”ซื่อย่าเชียนพูด “เพื่อนของเธอแต่ละคน ไม่ย้อมผมแสบตาก็แต่งตัวฉูดฉาด ไม่ก็เหมือนกับพวกนักเลงน่ารังเกียจ ถ้าเกิดคบกันเข้าฉันกลัวว่าลี่ลี่จะติดนิสัยไม่ดีไปด้วย”“หึหึ พวกเขายังเด็กอยู่ครับ”ฉินเฉาที่ตอนนี้สวมบทบาทเป็นครูอยู่พูดขึ้น “พวกเขาล้วนเต็มไปด้วยพลังงาน ยิ่งกว่านั้นยังอยู่ในวัยต่อต้าน ต้องการให้ตัวเองแตกต่างจากคนอื่น แต่ในตอนนั้นครอบครัวของผมเข้มงวดมาก พ่อแม่ตีได้ก็ตี”“โอ้ ช่างน่าสงสารพวกเรา มีแค่ฉันที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว บางทีฉันก็คิดอยากจะมีพ่อเลี้ยงให้กับลี่ลี่ ยังไงก็ตาม อย่างแรก นอกจากพ่อของเธอแล้ว ฉันก็ไม่ได้ชอบคนอื่นอีก อย่างที่สอง ฉันกลัวว่าผู้ชายคนใหม่จะรังแกลี่ลี่ คุณคงรู้ว่าลี่ลี่ของเราเป็นพวกเกลียดผู้ชาย”“เอิ่ม…..”ฉินเฉาเอามือถูจมูก ในจุดนี้เหมือนจะไม่ใช่ หยางลี่คนนี้ แค่ปา
