กของเธอก็แทบจัดการเขาจนตายแล้ว…..“แต่อาจารย์ฉินเป็นข้อยกเว้น”ซื่อย่าเชียนพูดพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมา “ปกติแล้ว พวกนักเรียนชายรุ่นเดียวกันเธอไม่สนใจ ทุกวันเอาแต่อยู่กับเพื่อนพวกนั้นของเธอ นี่ทำให้ฉันรู้สึกไม่วางใจอย่างมาก”“ผมคิดว่าหยางลี่เป็นเด็กดี”ฉินเฉาพูด “ผมคิดว่าเธอต่างกับคนอื่น ยังไงก็ตาม อายุในช่วงนี้อยู่ในวัยต่อต้าน แม้ว่าจะไม่แตกต่างจากวิธีของคนอื่นก็เถอะ”“นั่นก็ใช่ อย่างน้อยเธอก็ไม่ไปในที่อโคจร”ซื่อย่าเชียนพูด“หึหึ หึหึ…..” ฉินเฉาหัวเราะหลอนๆ พูดในใจว่า เธอไปออกจะบ่อย เพียงแต่คุณไม่รู้เท่านั้นเอง“แต่ถ้านานไปฉันก็ไม่วางใจ ถึงยังไงอิทธิพลจากรอบข้างก็วางใจไม่ได้ อาจารย์ฉิน คุณเป็นอาจารย์ของเธอ ในโรงเรียนก็ช่วยฉันดูหน่อยอย่าปล่อยให้เด็กคนนี้ไปในทางที่ไม่ดี”“คุณวางใจได้ครับ นี่คือหน้าที่ของผม ผมจะแอบดูหยางลี่ให้”“งั้นก็ต้องขอบคุณอาจารย์ฉินแล้ว”ซื่อย่าเชียนหันมาคำนับให้กับฉินเฉา ฉินเฉารีบยืนขึ้นแล้วพูดว่า“โอ้ ไม่ต้องสุภาพขนาดนี้ก็ได้ครับ ทำแบบนี้จะทำให้ผมอายุสั้น”“คุณเป็นอาจารย์ ควรจะได้รับมัน”ซื่อย่าเชียนโค้ง 90 องศา ทำให้ใจฉินเฉาเต้นโครมครามเขาพูดในใจ เขาเป็นอาจารย์ที่ไหนกัน เป็นแค่คนหลอกลวงล่ะไม่ว่าฉินเฉายื่นมือออกไป แตะถูกข้อมือของซื่อย่าเชียนโดยไม่ระวังใครจะรู้ ซื่อย่าเชียนกลับรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต รีบหดมือเข้ามาพร้อมกับถอยหลังไปสองก้าวสุดท้าย ไม่ระวังไปชนถูกโต๊ะเข้าแม้จะ