่อเห็นแม่ของตนเข้าไปในห้องอาบน˺าแล้ว ก็กลับเป็นปกติ กอดแขนของฉินเฉาไว้“อาจารย์ฉิน เราลงไปข้างล่างกันเถอะ”“ไม่ อย่าเดินเร็วอย่างนั้น ฉันต้องดึงกางเกงอยู่!”ฉินเฉารู้สึกหดหู่ เมื่อต้องถูกหยางลี่ลากลงบันไดไปหยางลี่เปิดไฟ ห้องนั่งเล่นก็สว่างไสวในทันทีโซฟาชั้นดีชุดหนึ่งวางอย่างสงบอยู่ตรงกลางห้องนั่งเล่นหยางลี่โยนร่างฉินเฉาลงบนโซฟา จากนั้นก็ยิ้มแล้วถามว่า“อาจารย์ฉินจะดื่มชาอะไรคะ? ผู่เอ๋อร์ หลงจิ่ง ชาเขียว หรือว่าชาดอกเบญจมาศดีคะ?”“เอิ่ม…..” ฉินเฉาเหงื่อตก นี่มีกระทั่งชาดอกเบญจมาศ (ตูด) “ผู่เอ๋อร์ เอาเป็นผู่เอ๋อร์ ฉันกำลังลดน˺าหนัก”“ฮิฮิ อาจารย์ฉินไม่เห็นอ้วนสักหน่อย รอสักครู่นะคะ ฉันจะไปเอามาให้”หยางลี่พูดจบก็ส่งสายตาให้กับฉินเฉา จากนั้นก็หมุนตัวเดินเข้าไปในครัวฉินเฉานั่งรออยู่บนโซฟาชั้นดี พร้อมกับสำรวจของตกแต่งในห้องคนที่จัดห้องแบบนี้ ไม่เพียงแต่รวยเท่านั้น ยังต้องมีอำนาจอีกด้วยของตกแต่งในห้อง ล้วนแต่เป็นของชั้นสูงและหรูหราฉินเฉาดึงกางเกงขึ้น ทำให้โซฟาเกิดเสียงไม่คิดเลยว่าจริงๆ แล้วหยางลี่จะรวย คิดแล้วก็ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมลูกสาวของครอบครัวที่ร˹ารวยขนาดนี้จะอยากเป็นพยาบาลด้วยขณะที่ฉินเฉากำลังคาดเดาอยู่นั้น ร่างของหยางลี่ก็เดินออกมาจากครัวเธอถือถาดที่มีลายดอกกุหลาบมาวางบนโต๊ะชาตรงหน้าฉินเฉาบนถาดมีชาผู่เอ๋อร์อยู่ถ้วยหนึ่ง พร้อมกับเค้กน่ารักๆ หนึ่งชิ้นบนเค้กเป็นครีมที่ทำเป็นตุ๊กตาหิมะอยู
