เกิดเพื่อนของลูก แม่เชื่อว่าอาจารย์ฉินคงไม่ได้กินอะไร คุณรอฉันก่อน ฉันทำความสะอาดห้องลี่ลี่ตั้งแต่เย็น ร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อ รู้สึกสกปรก ขอตัวไปอาบน˺าก่อน”“ไม่ต้องยุ่งยากหรอกครับ”ฉินเฉารีบโบกมือ แล้วพูดว่า “ผมขอตัวกลับดีกว่า”“ไม่ได้ อาจารย์ฉินนั่งรอก่อน แล้วเรามาคุยกันอีกครั้ง”แม่ของหยางลี่พูดอย่างยืนกราน “อาจารย์ฉินคงไม่รู้ ตั้งแต่ที่พ่อของลี่ลี่เสียไปตั้งแต่เด็ก ก็มีแต่ฉันที่ดูแลเธอ ลี่ลี่เป็นเด็กดีไม่ทำให้ฉันต้องเป็นห่วง แต่คนที่เธอคบด้วยทำให้ฉันอดเป็นห่วงไม่ได้จริงๆ ทุกวันฉันยุ่งแต่กับงาน ไม่มีเวลาดูแลเธอ คืนนี้ได้เวลาพอดี อาจารย์ฉิน พวกเรามาคุยแลกเปลี่ยนกันดีมั้ย?”ฉินเฉารู้ว่าเธอเป็นแม่ที่ห่วงลูกสาวเขาลังเล มองไปที่ซื่อย่าเชียนที่ดื้อรั้นไม่ยอมให้ปฏิเสธ แล้วพูดว่า“ก็ดีครับ ผมจะรอ”“ขอบคุณค่ะอาจารย์ฉิน!” ซื่อย่าเชียนมีความสุขมาก “ลี่ลี่ พาอาจารย์ฉินไปรอที่ห้องรับแขก อย่าให้คนอื่นยืน! แม่จะไปอาบน˺าก่อนเธอรับแขกแทนแม่ด้วย”“แม่วางใจ หนูจะบริการอาจารย์ฉินอย่างดีเลย!”มุมปากของหยางลี่ผุดรอยยิ้มชั่วร้ายขึ้นในใจฉินเฉาให้รู้สึกปั่นป่วน แม้ว่าเขาจะรับปากดิบดี แต่ว่าเขาเป็นเพียงแค่อาจารย์ในบ้านนี้เท่านั้น!เมื่อถึงตอนนั้น เมื่อซื่อย่าเชียนถามสถานการณ์ของหยางลี่ในโรงเรียนจริงๆ ตัวเขาจะตอบยังไงแต่ซื่อย่าเชียนไม่รู้ถึงความกังวลของฉินเฉา เธอเดินสะบัดผมไปอาบน˺าด้วยท่าทางมีความสุขส่วนหยางลี่เมื
