“ไม่ นี่ไม่เกี่ยวอะไรกับสมาคมต้าฉิน”หวังซื่อรุ่ยดึงปีกหมวกลง แล้วพูดว่า “นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันและนาย นายพันไม่ควร หมื่นไม่ควร ที่จะมายุ่งตอแยฉัน หวังซื่อรุ่ย”“ในเมื่อไม่เกี่ยวอะไรกับสมาคมต้าฉิน งั้นฉันก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าแก”ฉินเฉาโบกมือ “เก่งจริงก็เข้ามา”“เจ้าหนุ่ม เตรียมตัวตายได้”หวังซื่อรุ่งโบกมือ เหล่าลูกน้องของเขาพลันหยิบมีดสั้นออกมาพร้อมกับปาใส่ฉินเฉาเห็นมีดสั้นพวกนี้บินมา ฉินเฉาก็ให้ประหลาดใจเล็กๆคนพวกนี้เป็นมือมีดหรอกเหรอ?เขาไม่รู้ว่าหลงเบลล์ได้ปรับปรุงด้วยตัวเอง เธอได้เชิญเหล่ามือมีดเข้ามาเป็นพิเศษ ชวนให้เข้าร่วม พร้อมกับสั่งสอนเทคนิคปามีดให้ในการต่อสู้ที่เป็นสงครามใหญ่หรือว่าศึกข้างถนน ล้วนแต่มีประโยชน์ทั้งนั้นสามารถพูดได้ว่า กระบวนท่านี้สำหรับคนธรรมดาแล้ว นับได้ว่าร้ายกาจอย่างมากสำหรับมีดทั้งหลายที่บินมานี้ แม้ผู้เชี่ยวชาญจะหลบได้ แต่ดอกไม้งามทั้งหลายที่อยู่ข้างหลังคงจะหลบไม่พ้นแต่ว่าน่าเสียดาย เพราะว่าฉินเฉาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ แต่เขาเป็นผู้ฝึกตนเขาถอดโค้ตยาวออกมา โบกสะบัดออกไป รวบเอามีดสั้นที่บินมาห่อไว้ในเสื้อ“ขอคืนล่ะนะ”ภายใต้ใบหน้าตกใจของฝั่งตรงข้าม ฉินเฉายิ้มออกมา พร้อมกับสะบัดโค้ตออกไปมีดทั้งหลายที่ถูกห่อเอาไว้พลันลอยกลับไป ปักลงใต้เท้าของคนพวกนั้นแม้ว่าจะไม่ได้ทำให้พวกเขาบาดเจ็บ แต่นี่ก็ขู่ขวัญพวกเขาอย่างหนักแล้ว“เป็นผู้เชี่ยวชาญจริงๆ ด้วย”หวังซื่อรุ่ยมองมีดที่ถ
