ตกใจให้สงบลง ฉินเฉาก็ได้ก้าวเข้ามาพร้อมกับพูดขึ้นว่า “จริงอยู่ที่ในมือของฉันไม่มีกองกำลังหรือว่าลูกน้องแต่ว่าแกรู้มั้ยว่าทำไมคนถึงเรียกฉันว่านายท่านฉิน?”“เพราะนายเป็นเพื่อนของคุณหนูหลงกับลูกพี่หลิวยังไงล่ะ ใครบ้างที่ไม่รู้”หวังซื่อรุ่ยเบ้ปากพูดอย่างดูถูก “แค่มีความสัมพันธ์กับพวกเขาก็ทำให้แกเป็นประธานของสมาคมต้าฉินของเรา ไม่รู้ว่าแกมีบุญคุณอะไรกับสมาคมต้าฉินของเราจริงๆ”“หึหึ…..”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “เรื่องที่แกยังไม่รู้ยังมีอีกมาก”ฉินเฉาพูดในใจ ในตอนที่เฉินสียังทรงอิทธิพลอยู่ แกยังติดยาอยู่เลยมั้ง“แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม วันนี้แกก็ต้องตาย!”หวังซื่อรุ่ยตัดสินใจแน่วแน่ กัดฟันออกคำสั่งกับลูกน้องทั้งหลาย“ลงมือ!”
