วเบียร์ฉินเฉาเอามาดื่ม จากนั้นก็พูดว่า “แต่ว่าคุณลุงดูไม่เหมือนยามเลย… คุณลุงดูร้ายกาจกว่านั้นเยอะ”“ใช่แล้ว ฉันเป็นผู้กำกับหน่วยรักษาความปลอดภัยน่ะ ถูกเธอดูออกซะแล้ว”ฉินเฉาพูดพลางพยักหน้า หยางลี่ที่อยู่ใกล้ๆ เอามือปิดปากพร้อมกับหัวเราะอย่างมีความสุขเธอรู้ว่าฐานะที่แท้จริงของฉินเฉาคืออะไร“ฉันก็คิดว่าคุณลุงเป็นพวกคนรวยอะไรพวกนั้นเสียอีก!”เหล่าเด็กๆ ที่อยู่รอบๆ ร้องออกมา “ที่แท้ก็เป็นแค่ยาม!”“ไม่น่าสนใจเลย”เหล่าเด็กสาวที่ส่งสายตาเป็นประกายให้กับฉินเฉา ตอนนี้พากันส่ายหน้าหนีทันทียาม ไม่ว่าที่ไหนก็มี ไม่น่าสนใจพวกเธอคิดว่าคุณลุงคนนี้จะเป็นคนรวยซะอีก หยางลี่ถึงได้เข้าใกล้!“อย่าดูถูกอาชีพของคนอื่น มันไม่ดี”ฉินเฉาพูดกับพวกเธอ“ไม่ใช่แค่ยามหรือไง มีอะไรดีกัน”เหล่าเด็กน้อยไม่สนใจคำพูดของฉินเฉาฉินเฉาไม่สนใจ เขาไม่อยากจะปากเปียกปากแฉะกับเด็กน้อยเหล่านี้ พวกเธอคุยกันไป ตัวเขาก็สูบบุหรี่บ้าง ดื่มบ้าง ไม่สนใจใครยังไงก็ตาม ที่ลอสท์แห่งนี้ ถ้าไม่มีเสียงเพลงน่ารำคาญนั่นจะดีกว่านี้“ทุกคน ไปเต้นกันดีมั้ย?”หานปิงเห็นทุกคนดื่มได้สักพักแล้ว จึงได้เอ่ยชวน“ดี!”เหล่าหนุ่มสาวว่ากันเฮโลกันขึ้น เมื่อได้ยินคำพูดของหานปิง ก็เริ่มพากันวิ่งเข้าไปในลานอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเต้นไปตามเสียงเพลง“คุณลุง พวกเราก็ไปกันเถอะ”หานปิงหันมา พร้อมกับยื่นมือออกมาหาฉินเฉา“นี่ นี่ นี่!” หยางลี่ร้องขึ้น “คำนี้มันต้องเป็นฉันพูดถึงจะถูก
