งแขนฉินเฉาแล้วพูดขึ้น“นี่…..”ฉินเฉาหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบไว้ในปาก จากนั้นก็ถามว่า “เธออยากฟังความจริงหรือโกหก?”“ก็ต้องความจริงสิ!”หยางลี่พูด “มีผู้หญิงคนไหนชอบฟังคำโกหก!”“ผู้หญิงส่วนมากล้วนชอบฟังคำโกหก”ฉินเฉาเคาะก้นบุหรี่“ก็ช่างสิ ฉันอยากฟังความจริง”“ความจริงเหรอ…..” ฉินเฉาดูดบุหรี่เข้าลึกๆ แล้วพูดว่า “ฉันคิดกับเธอแค่น้องสาว”“ฮึก… คุณลุง….” หยางลี่เหมือนเสียใจ ดึงแขนฉินเฉา พร้อมพูดออกมา “แล้วคำโกหกล่ะ…..”“หยางลี่ ฉันชอบเธอ ชอบมากเลย ชอบจนแทบบ้า! ฉันไม่อาจขาดเธอไป ฉันรักเธอ อยากจะอยู่กับเธอจนวันตาย!”“คุณลุง คุณทำให้ฉันโกรธ!”หยางลี่คิดในใจ ถ้านี่เป็นความจริงก็คงดีแต่ทันใดนั้นก็พลันมีเสียงหัวเราะของหานปิงดังขึ้นมา“ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ เธอดูสิ เสี่ยวหยางลี่ ฉันพูดถูกใช่มั้ย! ในเมื่อคุณลุงไม่ชอบเธอ เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉัน! พวกเรามาแข่งกันอย่างยุติธรรม”หลังจากพูดจบ เธอก็ส่งท่าทางยั่วยวนสุดติ่งให้กับฉินเฉา“ใช่มั้ย คุณลุง”“ฉันก็ไม่สนใจเธอเหมือนกัน”ฉินเฉายักไหล่ “หน้าที่ฉันคือส่งหยางลี่กลับบ้านอย่างปลอดภัย”“หน้าที่?”หยางลี่พลันโมโหอีกครั้ง เท้าเอวแล้วพูดขึ้น “คุณลุงมากับฉันเพราะหน้าที่อย่างงั้นเหรอ!”“เอิ่ม ไม่ ไม่ใช่”ฉินเฉาพูดในใจ การพูดความจริงนี่อันตรายจริง ๆ“ฮิฮิ หน้าที่งั้นเหรอ หรือว่าคุณลุงจะเป็นบอดี้การ์ดอะไรเทือกนั้น?”“ฉันเป็นยามน่ะ”ฉินเฉาดื่ม แล้วพูดว่า “ยามในโรงเรียน”“จริงเหรอ?”หานปิงแย่งแก้
