ายเป็นอับอาย หน้าแดงก˹า แต่ที่นี่มีคนมาก เขาที่ตัวคนเดียวได้แต่เก็บอารมณ์ไว้“ดีมาก รอก่อนเถอะ!”จากนั้นก็ลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไป“พี่หานปิง!”เด็กสาวคนหนึ่งพูดขึ้น “เราไปที่อื่นดีมั้ย! ฉันคิดว่าเขาจะต้องพาปัญหามาให้เราแน่นอน”“เหอะ”หานปิงพูดอย่างดูถูก “เขาเป็นแค่อันธพาลตัวเล็ก ๆ รู้จักคนอย่างมากแค่สองสามคน จะไปมีปัญญาสร้างปัญหาอะไรได้ ที่นี่พวกเรามีกันตั้งหลายคน! ถ้ามีเรื่อง ผู้ชายก็อยู่ที่นี่ เธอกลัวหรือไง?”“ใช่แล้ว อย่าไปกลัว!”“ถ้ามันกล้ามาก็ต่อยมัน”“ใช่ ถ้ามันมาก็จัดการมันซะ!”เหล่าเด็กหนุ่มร้องออกมาฉินเฉาที่อยู่อีกฝั่งเหลือบตามอง หานปิงคนนี้ร้ายกาจมาก เธอสามารถจัดการอารมณ์ของเด็กหนุ่มพวกนี้ได้อย่างง่ายดาย เด็กสาวนางนี้จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ ๆ!หลังจากหานปิงทิ้งแฟนหนุ่มคนนั้นแล้ว ก็หันมาพูดกับฉินเฉา“อย่าไปสนใจคนพรรค์นั้นเลย เรามาต่อกันเถอะคุณลุง”“ไม่ได้ ฉันไม่อนุญาต!”ในตอนนี้หยางลี่ทำตัวเป็นแม่ไก่ “ไม่ให้เธอแตะคุณลุงของฉัน!”“เสี่ยวหยางลี่ อย่าทำตัวน่าผิดหวังอย่างนี้สิ”หานปิงพูด “จากที่ฉันดู คุณลุงของเธอคนนี้ไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด เธอบอกความจริงมาดีกว่า ว่าที่จริงแล้วคุณลุงเขาไม่ได้ชอบเธอใช่มั้ย?”“ใคร ใครพูดว่าคุณลุงไม่ชอบฉัน!”หยางลี่พลันโมโหขึ้นมา เท้าเอวพร้อมพูดว่า “คุณลุงน่ะชอบฉันจะตาย!”“เธอให้คุณลุงเป็นคนพูดเองสิ”หานปิงส่งท่าทางยั่วยุออกมา“คุณลุง คุณพูดสิว่าคุณชอบฉันที่สุด!”หยางลี่ดึ
