ใจเถอะ พี่ใหญ่ฉินของเธอยังไม่แก่พอที่จะความจำเสื่อมเร็วขนาดนั้น”ฉินเฉาหัวเราะพร้อมกับโบกมือลาเธอ“พี่ฉินผมเฝ้าเอง พี่ไปพักเถอะ”พูดไปแล้ว หัวหน้าหน่วยไม่จำเป็นต้องยืนยาม กระบองไฟฟ้าหวังนั้น ทุกวันเอาแต่เดินเตร่ สร้างความหวาดกลัวให้กับนักเรียน หรือไม่ก็ลวนลามผู้หญิง ไม่มีเรื่องดีเลยจริงๆแต่ฉินเฉาโบกมือแล้วพูดว่า“ฉันเฝ้าเอง ทุกวันเอาแต่นั่งในห้อง มันจะเน่าซะเปล่าๆ”หลังจากพูดจบ แสงอาทิตย์ก็แยงตา ฉินเฉาต้องยกมือขึ้นมาบังความสงบสุขอย่างทุกวันนี้ ทำให้ฉินเฉาคิดว่าร่างกายกำลังฝืดเพราะว่าไม่สามารถหาเม็ดยาวิญญาณปฐพีได้ เขาจึงไม่สามารถเข้าสู่ขั้นกายทองคำ ยิ่งกว่านั้น เขาก็ไม่สนใจฝึกฝน เอาแต่ช่วยเสี่ยวไป๋จัดการเรื่องของนิกายหลัวซาถึงยังไงเขาก็เป็นประมุขที่แท้จริงของนิกายหลัวซา ต้องแบกรับเรื่องน้อยใหญ่ของสำนักไม่แปลกที่ถานไห่หลังจากวางภาระเจ้าสำนักแล้ว พลังจะพุ่งพรวดพราดอย่างนั้นสามารถจดจ่อกับการฝึกได้ เป็นเรื่องที่ดีจริงๆขณะที่ฉินเฉากำลังคิดว่าจะหาผู้ฝึกตนเข้าสำนักตนยังไง มือถือของเขาก็พลันดังขึ้น“นายท่าน! มีคนโทรมา…..”เสียงริงโทนที่พันปีไม่เคยเปลี่ยนของเขา กระทั่งจางลี่ก็ยังรู้“พี่ฉิน มือถือดังน่ะ”“อืม”ฉินเฉาหยิบมือถือขึ้นมาดู เห็นเบอร์แปลกๆหรือว่าจะเป็นหลี่ไป๋ซานที่โทรมา? เจ้านี่เวลาโทรหาเขาแต่ละครั้งเบอร์ไม่เคยซ˺าฉินเฉารับสายด้วยความสงสัย แต่เมื่อเสียงที่ดังมากลับไม่ใช่เสียงห้าวๆ ของหลี่ไป๋ซ
