าน กลับเป็นน˺าเสียงหวานๆ ของหญิงสาว“พี่ฉิน?”“อืม ใคร?”ฉินเฉาคิดว่าเสียงนี้คุ้นอย่างมาก แต่นึกไม่ออกว่าเป็นใคร นี่ไม่ใช่ว่าเขามีผู้หญิงเยอะหรอกนะ….. แค่กๆ มีเยอะจริงๆ นั่นแหละ“น่าเกลียด ไม่ทันไรก็ลืมผู้อื่นแล้วเหรอ…..”หญิงสาวที่อีกฝั่งมีน˺าเสียงขมขื่น “ไม่แปลกที่ไม่ติดต่อฉันมาเลยฉันเสียใจจริงๆ …..”“…..แค่กๆ คือ…..” ฉินเฉาเอามือถูจมูก “บังเอิญไม่ทันคิด”ฉินเฉาคิดในใจ ทำไมวันนี้มีเรื่องที่ไม่คาดคิดเยอะอย่างนี้…..หรือว่าบางทีจะเป็นหู่หลี่ลี่“พี่ฉิน… ไม่ใช่ว่าพี่จำฉันไม่ได้จริงๆ ใช่มั้ย?”น˺าเสียงของหญิงสาวอีกฝั่งท่าทางเหมือนเสียใจจริงๆ“เดี๋ยวก่อน ฉันจำได้แล้ว!”ฉินเฉาทำใจกล้า เดาออกมา “เธอ เธอคือหู่หลี่ลี่!”ติ๊ด!อีกฝั่งวางสายไปทันทีฉินเฉาสับสน คิดในใจ หรือว่าจะไม่ใช่ เลยโกรธแล้ววางสายไป?จิ้งจอกน้อยที่อยู่บนบ่ากัดหูของเขา“แปลก เธอเป็นใครกัน…..”ขณะที่กำลังคิด มือถือก็ดังขึ้นฉินเฉามองดู ยังคงเป็นเบอร์เดิม“สวัสดี ว่า?”“โอ้…. เอาล่ะ ในเมื่อพี่ฉินจำฉันไม่ได้ ฉันก็จะบอกให้”เสียงถอนหายใจดังมา จากนั้นก็พูดว่า “พี่ฉิน พี่ยังจำพยาบาลสาวน้อยน่ารักที่อยู่ท่าเรือเมื่อตอนขนสมบัติระดับชาติตอนนั้นได้มั้ย”“แค่กๆ หยางลี่เหรอ”ฉินเฉาเข้าใจได้ไม่ยาก เมื่อฝั่งตรงข้ามพูดอย่างนี้ เขาก็คิดออกทันที “ทำไมถึงได้มีเวลาโทรหาฉันได้ล่ะ มีเรื่องอะไรเหรอ?”“จริงๆ ด้วย พี่ฉินยังไม่ลืมฉัน!”ไม่รู้ทำไม อยู่ๆ สาวน้อยหยางลี่ก็พลั
