นมีน˺าเสียงร่าเริงขึ้นมา “ไม่มีเรื่องอะไรแล้วโทรหาพี่ไม่ได้เหรอ? พี่ทำราวกับไม่มีคนคุยเล่นด้วย หรือว่าพี่ไม่ค่อยโทรหาแฟนหรือไง?”“เอิ่ม นี่…..”เมื่อหยางลี่พูดจบ ฉินเฉาก็รู้สึกราวกับมีอะไรปักเข้าที่หลังเหมือนจะเป็นอย่างที่หยางลี่พูดจริง ๆ … เขาไม่เคยโทรไปหาซูจีก่อนสักครั้ง เป็นซูจีที่โทรมาหาเขา ผู้หญิงคนอื่นเว้นแต่จะมีเรื่องคอขาดบาดตายถึงจะโทรหาเขา ส่วนมากพวกเธอจะโทรคุยกันเองมากกว่า“หยางลี่ เธอโทรมาหาฉันมีเรื่องอะไรเหรอ…..”“พี่ฉินถามอย่างนี้อีกแล้ว! ฮึ่ม!”หยางลี่ไม่พอใจ ฉินเฉามีแต่กล้ามหรือไง“เอิ่ม เอาล่ะ หยางลี่ เธออยากจะให้ฉันทำอะไร?”ฉินเฉาเปลี่ยนวิธีถาม ทำให้หยางลี่รู้สึกเศร้าจนอยากตายที่จริงเรื่องนี้สำหรับฉินเฉาแล้วไม่แปลก ถ้าเขาต้องการหยอกล้อหยางลี่ เขาทำได้สบายมาก แม้จะจีบทางโทรศัพท์ ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาแต่เขาในตอนนี้ไม่อยากจะจีบผู้หญิงคนอื่นเพิ่มอีกแล้วแค่ผู้หญิงที่เขามีอยู่ก็มากพอแล้ว ถ้ามีมากกว่านี้ เขาคงถูกซูจีจัดการอย่างแน่นอนแล้วก็เขาไม่อยากจะทำให้ซูจีเสียใจ“พี่ฉิน ทำไมอยู่ๆ พี่ถึงกลายเป็นคนน่าเบื่อแบบนี้ ฉันชักจะโกรธแล้วนะ! ฮึ่ม ฉันอยากให้พี่มารับฉันที่โรงเรียนบ่ายนี้!”“จะไปได้ยังไงกัน” ฉินเฉารีบปฏิเสธ “ฉันต้องทำงาน”“ฮึ่ม ฉันรู้ว่าพี่ฉินจะต้องปฏิเสธแน่ๆ ยังไงก็ตาม ไม่ว่ายังไงพี่ฉินก็ต้องมา เพราะว่าจดหมายแสนสำคัญของเสี่ยวจิง ที่จะส่งให้พี่เล่ยจื่ออยู่ในมือฉัน ความสุขชั่
