เชียวเหรอ”“หามิได้ฝ่าบาท”ไป๋เจ๋อพูด “แต่เป็นเพราะหญิงงามเช่นฝ่าบาท นับแต่สวรรค์จรดนครใต้พิภพนั้น มีแค่สองคนเท่านั้น”“ใคร?”“หนึ่งนั้นคือฝ่าบาท อีกหนึ่งนั้นคือจิ่วเทียนเซียนเฟย”“จิ่วเทียนเซียนเฟย…..”ผมของซวนหยวนอิงจี๋กลายเป็นสีขาวโดยไม่รู้ตัว กลิ่นอายอสูรร้ายอันไร้ที่เปรียบแผ่ออกมา พืชผักรอบๆ เริ่มเหี่ยวเฉาลง“หญิงสาวนางนั้น อิงเทียนตามติดนางแล้วละทิ้งข้า! ข้าและนางไม่ตายไม่เลิกรา!”“ฝ่าบาท โปรดระงับความโกรธ เป็นไป๋เจ๋อปากพล่อยเอง”กลิ่นอายที่ทรงพลังนี้ กระทั่งอสูรเทพอย่างไป๋เจ๋อยังต้องตัวสั่น“ไป๋เจ๋อ เจ้าเป็นคนฉลาด บอกข้าหน่อย!”สายตาของซวนหยวนอิงจี๋ในที่สุดก็ตกลงบนร่างของลูกน้องคนนี้ของเธอ “อิงเทียนบอกกับข้าก่อนที่จะผนึกข้าว่า เขาได้มอบของขวัญบางอย่างให้กับข้า ของขวัญชิ้นนี้คืออะไร?”“ฝ่าบาท เมื่อท่านใจเย็นลง ท่านจะพบของขวัญชิ้นนี้พ่ะย่ะค่ะ”“โอ้?”เมื่อได้ยินคำพูดของไป๋เจ๋อ ซวนหยวนอิงจี๋ก็ระงับความโกรธของตน กลิ่นอายอสูรร้ายที่น่าสะพรึงของเธอลดน้อยลง ต้นไม้ที่ตายก็เริ่มกลับมามีชีวิตชีวาทีละน้อย“ฝ่าบาท มันก็คือพระเกศาสีดำของพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”ไป๋เจ๋อพูด“ผมสีดำอย่างงั้นเหรอ?” ซวนหยวนอิงจี๋มองผมสีดำที่ราวกับธารน˺าตกของตนแล้วถอนหายใจ “ของสิ่งนี้ใช้ประโยชน์อะไรได้”“ฝ่าบาท อิงเทียนในอดีตก่อนที่จะตายนั้นได้มอบพลังชีวิตให้กับพระองค์ ฝ่าบาท ท่านเป็นธิดาของเหรินซุนและกุ่ยซุน ตั้งแต่เกิดก็มีกายาปีศาจแ
