ขาแทงเข้าที่หน้าอกฉินเฉาปัง!หลังจากที่ร่างวัชระไม่แตกหักรับการโจมตีให้ครั้งหนึ่ง ร่างของฉินเฉาก็กลายเป็นควัน หายไปต่อหน้าของโฮ่ว“หายตัว! ช่างเป็นความสามารถที่ยุ่งยากจริงๆ!”โฮ่วพ่นลมออกจมูก จากนั้นก็กระทืบเท้าลงกับพื้นเปลวเพลิงสีแดงฉานพลันพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน ร่างของฉินเฉาก็ถูกเพลิงเปิดเผยตำแหน่งขึ้น“มาสู้กันได้แล้ว หยุดใช้อุบายเปล่าประโยชน์นั่นซะ!”โฮ่วพูดจบก็วิ่งเข้าใส่ฉินเฉา“เมื่อเป็นอย่างนี้ งั้นก็เข้ามาลุยกันเลย”ฉินเฉาพลันสะบัดมือทั้งสองข้างออกไป ตะขอเล็กๆ ที่ติดบนชายเสื้อพลันบินออกไปที่โฮ่วจากนั้นโซ่ก็รัดร่างโฮ่วไว้ ตะขอทั้งคู่ปักเข้าที่หัวของเขาแต่ที่ทำให้ฉินเฉาตกใจก็คือ เกล็ดของโฮ่วแข็งมาก ตะขอไม่สามารถแทงเข้าไปได้“มีความสามารถแค่นี้ก็คิดจัดการข้า?”โฮ่วหัวเราะเยาะ พร้อมกับทำลายโซ่ที่รัดร่าง“โซ่จับวิญญาณ สิ้นสุด!”ระหว่างที่ฉินเฉาบังคับโซ่ทั้งสองเส้นหลบ บนท้องฟ้า โซ่สีดำก็ได้บินมาจากความว่างเปล่า พุ่งใส่ร่างของโฮ่วเคร้ง ปัง!ปัง ปัง ปัง!แต่ว่าน่าเสียดาย ตะขอบนโซ่นี้ก็ยังไม่สามารถทำอะไรเกล็ดของโฮ่วได้ ทำได้เพียงทำให้มันเกิดประกายไฟขึ้นเท่านั้น จากนั้นก็กระเด็นออกด้านข้าง“เปล่าประโยชน์ เกล็ดของข้ากลั่นมาจากเพลิงหยวนที่ร้อนแรงมันแข็งแกร่งมาก โซ่จากนครใต้พิภพเล็กของเจ้า ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก”“ใครบอกว่ามันเปล่าประโยชน์กัน?”ฉินเฉาเหวี่ยง โซ่ก็บินขึ้นมาและครั้งนี้ มันไม่ได้พยายามเจาะร่าง
