ของโฮ่ว แต่รัดร่างของเขาไว้พร้อมกับขังเขาไว้กลางอากาศ“ดาบนี้ต่างหากที่ฉันจะใช้กับนาย”ฉินเฉาพูดจบ ก็ถือดาบดำในมือ พุ่งขึ้นไปในอากาศแสงสีดำบนคมดาบยิ่งมายิ่งเปล่งแสงเจิดจ้า“ไป!”ฉินเฉาเหวี่ยงดาบใส่ร่างของโฮ่วที่ห่างไปสิบเมตร พร้อมกันนั้นแสงสีดำก็ได้ระเบิดออกบนร่างของเขาโซ่จับวิญญาณที่อยู่บนร่างโฮ่วก็คลายตัว หลุดออกจากร่างของเขาแต่ร่างของโฮ่วที่มีเกล็ดที่แข็งแกร่งของเขาคลุมร่างไว้กลับหลุดร่อนออกมา เลือดพ่นออกมาเป็นฟูฝอย ไหลอาบสนามข้างล่าง“อ๊าก!”แม้โฮ่วจะเป็นอสูรโบราณ แต่ก็รู้จักความเจ็บปวดแต่ฉินเฉาตอนนี้กลับกำลังหายใจหอบ กระบวนท่านี้ใช้พลังของเขาไปมากพลังของมัน ตราบเท่าที่คุณแข็งแกร่งกว่า พลังของมันก็จะแข็งแกร่งตาม ฉินเฉาไม่เชื่อว่าเขาที่ทุ่มสุดตัวนี้จะทำอะไรเกล็ดของโฮ่วไม่ได้!“ตาย ตาย… ข้าจะเอาชีวิตเจ้า…..”และในตอนนี้ สิ่งที่ฉินเฉากลัวก็ได้เกิดขึ้น โฮ่วไม่รักษาข้อตกลง ตาทั้งสองข้างแดงฉาน รูปลักษณ์นั่น สัญชาตญาณบอกกับฉินเฉาว่า อสูรโบราณบัดซบนี้ เขาจะลงมืออย่างเต็มที่แล้ว“อ๊ากกก!”เสียงคำรามก้องทำให้สนามกีฬาแห่งนี้สั่นไหวเมื่อมองไปที่ร่างของโฮ่วอีกครั้ง ร่างของเขาขยายขนาดไม่หยุดเหมือนกับสัตว์ประหลาดจำพวกสัตว์เลื้อยคลาน อย่างรวดเร็ว ร่างของเขาก็สูงกว่า 30 เมตร ใบหน้ายืดยาวขึ้นไปอีก ที่ปาก มีเปลวเพลิงสีแดงลอยออกมาไม่หยุด