ทันใดนั้น หงจิ่วกับพวกก็มองไปที่ตำหนักยุทธ์ด้วยสีหน้าตกตะลึงคนพวกนี้เป็นใครกัน ทำไมถึงได้มีอำนาจยิ่งใหญ่ขนาดนี้?แม้กระทั่งคนจากสำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ยังไม่มีวิธีจัดการพวกเขา?“คุณหง”ฉินเฉามองไปที่เฉาหยูอย่างมีความหมาย จากนั้นก็หันไปพูดกับหงจิ่วที่ไม่รู้ว่าจะเปิดปากพูดอะไรดี ว่า “ฉันนับถือนายที่ครั้งหนึ่งทำให้วรยุทธ์จีนเป็นที่รู้จัก แต่นายกลับมายั่วยุพวกเราครั้งแล้วครั้งเล่า”“คนแข็งแกร่งเท่านั้นที่อยู่รอด”ในตอนนี้ หลินซิงไห่ก็ได้ยืนขึ้นแล้วพูดว่า “บนเส้นทางฝึกยุทธ์ ทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยกฎแห่งป่า ในเมื่อพวกนายตำหนักยุทธ์แข็งแกร่งกว่าพวกเขาก็ได้แต่ยอมแพ้ นับแต่วันนี้ไป พวกนายตำหนักยุทธ์กับพวกเราน˺าบ่อไม่ยุ่งน˺าคลอง ไม่ข้องเกี่ยวกัน แน่นอนว่าสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ของเราจะไม่ยอมรับพวกนาย”“พวกเราก็ไม่อยากได้การยอมรับจากพวกนาย”ฉินเฉาเอามือไขว้หลังแล้วพูดอย่างภาคภูมิว่า “พวกนายแพ้ฉัน ฉันจำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากพวกนายหรือไง?”“แก…..”“เจ้านี่ ทำไมท่าทางถ่อมตัวสักนิดยังไม่มี!”“บ้าไปแล้ว! มันบ้าไปแล้ว!”กลุ่มของเหล่าเจ้าสำนักพากันเดือดดาลแต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะว่าสิ่งที่ฉินเฉาพูดคือเรื่องจริงพวกเขาพ่ายแพ้จริงๆ ยิ่งกว่านั้น ยังพ่ายแพ้อย่างน่าสมเพช พวกเขาใช้คนหลายคนปิดล้อมโจมตีฉินเฉา แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ทั้งหมดผลลัพธ์แบบนี้ จะไม่ให้พวกเขาอับอายได้ยังไง“โอ้ คนจีนรู้จักแต่ใช้พวกมากเข้าสู้ส
