“พวกนายอาศัยที่คนเยอะกว่า รวมกลุ่มคนแก่มารังแกพวกเราสำนักใหม่ นี่นับว่ามีความสามารถอะไร?”ฉินเฉายืนส่งสายตาดูถูกไปให้ตู้ฮ่าว“หาที่ตาย!”ตู้ฮ่าวระเบิดอารมณ์ออกมา เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฉา กรงเล็บเหล็กของเขาก็ได้ยื่นออกมา คว้าเข้าที่ไหล่ของฉินเฉาคนอื่นๆ พากันแสยะยิ้มหมัดกรงเล็บเหยี่ยวของตู้ฮ่าวพวกเขารู้ฤทธิ์ดีถ้าเจ้าเด็กนี่ถูกกรงเล็บเหยี่ยวของเขาคว้าเข้าที่ไหล่ กระดูกไหล่ของมันไม่แตกก็แปลกล่ะแต่อย่างรวดเร็ว พวกเขาก็พบว่าสีหน้าของคนที่ผิดปกติไม่ใช่เจ้าหนูจากเพลงหมัดตระกูลหลิว แต่เป็นตู้ฮ่าว“นี่แก แกฝึกกายาเหล็กมาเหรอ?”ตู้ฮ่าวรู้สึกเหมือนกับแทงใส่แผ่นเหล็ก เขาบีบนิ้วมือจนหน้าซีดขาว“ฉันเป็นคนมีเหตุผล” ฉินเฉาพูดตอกกลับไปด้วยโทนเสียงเดียวกันกับหงจิ่ว “ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม ถ้าไม่เอามือออกไป มือข้างนี้ของนายฉันจะหักทิ้งซะ หนึ่ง….. สอง…..”“เจ้าหนู อย่าอวดดีให้มันมากนัก!”ตู้ฮ่าวเห็นได้ชัดว่าเดือดดาลเต็มที่ ละมือจากไหล่ของฉินเฉาแล้วเปลี่ยนเป็นแทงใส่ลูกตาของเขา“สาม!”ฉินเฉาเคลื่อนไหวได้เร็วกว่า คว้าข้อมือของตู้ฮ่าวไว้จากนั้นเขาก็เพิ่มแรงเข้าไป เสียงกร๊อบก็ดังมาพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของตู้ฮ่าว“อ๊ากกก! มือฉัน มือฉัน!”เมื่อฉินเฉาปล่อยมือเขา ตู้ฮ่าวก็ทรุดลงกับพื้นพร้อมกลับกุมข้อมือตัวเอง แล้วหอบหายใจ“ผู้จัดการตู้!”อาจารย์คนอื่นๆ พากันตกใจรีบเข้ามาดูหลิงซิงไห่ตรวจข้อมือของตู้ฮ่าว ทันใดนั้น ลูกตาของเขาห
